1
คำคุณศัพท์predicative or attributive adjective; comparative: empörter; superlative: am empörtesten
รู้สึกโกรธเคือง เดือดดาล หรือไม่พอใจมาก เพราะมองว่าสิ่งนั้นไม่ยุติธรรม เป็นการล่วงเกิน หรือยอมรับไม่ได้
em'pört
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From the past participle of German empören, originally meaning ‘to rise up, revolt’ and later ‘to make indignant’.
ตัวอย่าง
Sie war empört über die Entscheidung.
Sie war em'pört über die Ent'scheidung.
เธอรู้สึกโกรธเคืองกับการตัดสินใจนั้น
Er klang empört, als er davon hörte.
Er klang em'pört, als er da'von hörte.
เขาฟังดูโกรธเคืองเมื่อได้ยินเรื่องนั้น
คำพ้องความหมาย
คำตรงข้าม
คำที่ใช้ร่วมกัน
empört sein
empört reagieren
empört über etwas sein
ein empörter Blick
ein empörter Protest
สร้างโดย AI