Fleisch

เนื้อสัตว์; เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อที่กินได้ของสัตว์ซึ่งใช้เป็นอาหาร

ที่มาของคำ

มาจากภาษาเยอรมันสูงกลาง vleisch, ภาษาเยอรมันสูงเก่า fleisc จากคำนามในภาษาเวสต์เจอร์แมนิกที่หมายถึง ‘flesh, meat’. สัมพัทธ์กับคำอังกฤษ flesh.

คำที่ใช้ร่วมกัน

เนื้อเยื่ออ่อนของร่างกายมนุษย์หรือสัตว์ โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับกระดูกหรือผิวหนัง

ที่มาของคำ

มาจากภาษาเยอรมันสูงกลาง vleisch, ภาษาเยอรมันสูงเก่า fleisc จากคำนามในภาษาเจอร์แมนิกตะวันตกที่มีความหมายว่า ‘เนื้อ; เนื้อสัตว์’ มีคำร่วมเชื้อสายกับคำอังกฤษ flesh

คำที่ใช้ร่วมกัน

เนื้อ; ด้านทางกาย ด้านกาม หรือด้านบาปของธรรมชาติมนุษย์ โดยเฉพาะในบริบททางศาสนาหรือวรรณกรรม

ที่มาของคำ

มาจากภาษาเยอรมันสูงกลาง vleisch, ภาษาเยอรมันสูงเก่า fleisc จากคำนามในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตกที่หมายถึง ‘เนื้อ, เนื้อสัตว์’ ความหมายเชิงเปรียบเทียบทางศาสนาเกิดจากการเปรียบต่างระหว่างกายกับจิตวิญญาณ

คำที่ใช้ร่วมกัน