1
คำคุณศัพท์attributive, predicative, adverbial; comparative: wütender; superlative: am wütendsten
โกรธ; รู้สึกหรือแสดงความโกรธอย่างรุนแรง
'wütend
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From Middle High German wüetende, the present participle of wüten “to rage,” related to Wut “anger, fury.”
ตัวอย่าง
Sie war wütend auf ihren Bruder.
'Sie war 'wütend auf ihren 'Bruder.
เธอโกรธพี่ชายของเธอ
Er wurde wütend, als er die Nachricht hörte.
'Er wurde 'wütend, als er die 'Nachricht 'hörte.
เขาโกรธขึ้นมาเมื่อได้ยินข่าวนั้น
คำที่ใช้ร่วมกัน
wütend sein
wütend werden
wütend auf jemanden sein
wütend reagieren
wütend über etwas sein
สร้างโดย AI