age

ระยะเวลาที่บุคคล สัตว์ สิ่งของ หรือสถานที่มีอยู่หรือมีชีวิตอยู่

ที่มาของคำ

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง age จากภาษาเฟรนช์โบราณ aage หรือ eage ในที่สุดมาจากภาษาละติน aetās แปลว่า “อายุขัย, ช่วงอายุ”

คำที่ใช้ร่วมกัน

ช่วงเวลาหนึ่งในประวัติศาสตร์ หรือระยะหนึ่งของการพัฒนาของสังคม วัฒนธรรม หรือเทคโนโลยี

ที่มาของคำ

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง age จากภาษาอาหรับเก่า aage หรือ eage ในที่สุดมาจากภาษาละติน aetās แปลว่า “ช่วงชีวิต, อายุ”

คำที่ใช้ร่วมกัน

ช่วงปลายของชีวิต หรือผลทางกายภาพจากการแก่ตัวลง

ที่มาของคำ

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง age จากภาษาฝรั่งเศสเก่า aage หรือ eage ซึ่งในที่สุดมาจากภาษาละติน aetās หมายถึง “ช่วงชีวิต, อายุ”

คำที่ใช้ร่วมกัน

แก่ขึ้นหรือแสดงให้เห็นถึงผลของกาลเวลา

ที่มาของคำ

มาจากคำนาม age โดยได้รับอิทธิพลจาก Old French ager ซึ่งเกี่ยวข้องกับ Latin aetās ที่หมายถึง “ช่วงชีวิต, อายุ”

คำที่ใช้ร่วมกัน

ทำให้ใครหรืออะไรดูแก่ขึ้น หรือเก็บสิ่งของไว้จนสุกงอม

ที่มาของคำ

มาจากคำนาม age โดยได้รับอิทธิพลจาก Old French ager ซึ่งเกี่ยวข้องกับภาษาละติน aetās ที่หมายถึง “อายุขัย, อายุ”

คำที่ใช้ร่วมกัน