1
คำนาม[C]
ส่วนปากของนกที่แข็ง แหลม หรือโค้ง ใช้สำหรับกิน ทำความสะอาด ขัดแย้ง และกิจกรรมอื่น ๆ
/biːk/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From Middle English bek, from Old French bec, probably of Gaulish origin.
ตัวอย่าง
The parrot cracked the nut with its beak.
/ðə ˈpærət krækt ðə nʌt wɪð ɪts biːk/
นกแก้วใช้จะงอยปากทุบน็อตแตก
A puffin's bright beak helps attract a mate.
/ə ˈpʌfɪnz braɪt biːk hɛlps əˈtrækt ə meɪt/
จะงอยปากสีสดของนกพัฟฟินช่วยดึงดูดคู่ครองได้
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI