1
คำกริยา[T, I]
แยกบางสิ่งออกเป็นชิ้น ๆ หรือทำให้บางสิ่งแยกออกเป็นชิ้น ๆ มักเกิดจากแรงหรืออุบัติเหตุ
/breɪk/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From Old English brecan, meaning “to break, shatter, burst,” from Proto-Germanic *brekaną.
ตัวอย่าง
Be careful not to break the glass.
/bi ˈkɛr.fəl nɑt tə breɪk ðə ɡlæs/
ระวังอย่าทำแก้วแตก
The stick will break if you bend it too far.
/ðə stɪk wɪl breɪk ɪf ju bɛnd ɪt tu fɑr/
ไม้แท่งนี้จะหักถ้าคุณงอมากเกินไป
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI