1
คำนาม[C]
รูหรืออุโมงค์ที่สัตว์ขนาดเล็กขุดไว้ในดินเพื่ออาศัยอยู่หรือหลบซ่อน
/ˈbɝː.oʊ/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง borow ซึ่งน่าจะเกี่ยวข้องกับภาษาอังกฤษโบราณ beorgan หมายถึง “ปกป้อง, ให้ที่พักพิง”
ตัวอย่าง
The rabbit disappeared into its burrow.
/ðə ˈræb.ɪt ˌdɪs.əˈpɪrd ˈɪn.tu ɪts ˈbɝː.oʊ/
กระต่ายหายเข้าไปในโพรงของมัน
The foxes dug a burrow beneath the old tree.
/ðə ˈfɑːk.sɪz dʌɡ ə ˈbɝː.oʊ bɪˈniːθ ði oʊld triː/
สุนัขจิ้งจอกขุดโพรงใต้ต้นไม้เก่า
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI