1
คำนาม[พหูพจน์]
ประเพณีหรือวิธีปฏิบัติ นิสัย หรือแบบแผนการประพฤติที่เป็นลักษณะเฉพาะของสังคม สถานที่ หรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง
/ˈkʌstəmz/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
พหูพจน์ของ custom จากภาษาอังกฤษยุคกลาง custume จากภาษาฝรั่งเศสโบราณ costume จากภาษาละติน consuetudinem ซึ่งหมายถึง “นิสัย” หรือ “การใช้”
ตัวอย่าง
The festival preserves local customs.
/ðə ˈfɛstəvəl prɪˈzɝvz ˈloʊkəl ˈkʌstəmz/
เทศกาลนี้อนุรักษ์ขนบธรรมเนียมท้องถิ่นไว้
She studied the customs of rural communities.
/ʃi ˈstʌdid ðə ˈkʌstəmz əv ˈrʊrəl kəˈmjunətiz/
เธอศึกษา ขนบธรรมเนียมของชุมชนชนบท
คำพ้องความหมาย
คำที่ใช้ร่วมกัน
local customs
social customs
traditional customs
cultural customs
observe customs
สร้างโดย AI