1
คำนาม[C]
บุคคลที่เกลียด ต่อต้าน หรือพยายามทำร้ายบุคคลหรือกลุ่มอื่น
/ˈenəmi/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง enemi จากภาษาฝรั่งเศสโบราณ enemi จากภาษาละติน inimicus ซึ่งหมายถึง “ไม่เป็นมิตร” หรือ “ศัตรู”
ตัวอย่าง
The spy was treated as an enemy of the state.
/ðə spaɪ wəz ˈtriːtɪd æz ən ˈenəmi əv ðə steɪt/
สายลับถูกปฏิบัติราวกับเป็นศัตรูของรัฐ
She made a powerful enemy at work.
/ʃiː meɪd ə ˈpaʊərfəl ˈenəmi æt wɝːk/
เธอมีศัตรูที่ทรงอิทธิพลในที่ทำงาน
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI