finish

ทำบางสิ่งให้สิ้นสุดหรือทำให้เสร็จสมบูรณ์

ที่มาของคำ

มาจาก Middle English finishen จาก Old French finir และจากภาษาละติน finire แปลว่า “จำกัด, สิ้นสุด” จาก finis “ปลาย, ขอบเขต”

คำที่ใช้ร่วมกัน

มาถึงจุดสิ้นสุด; หยุดเกิดขึ้นหรือหยุดถูกทำ

ที่มาของคำ

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง finishen จากภาษาฝรั่งเศสเก่า finir และจากภาษาละติน finire แปลว่า “กำหนดขอบเขต, ทำให้สิ้นสุด” จาก finis “จุดจบ, ขอบเขต”

คำที่ใช้ร่วมกัน

ใช้ กิน หรือดื่มบางสิ่งจนหมด

ที่มาของคำ

มาจาก Middle English finishen จาก Old French finir และจาก Latin finire แปลว่า “จำกัด, ทำให้จบ,” จาก finis “จุดจบ, ขอบเขต”

คำที่ใช้ร่วมกัน

ให้การตกแต่งขั้นสุดท้ายแก่พื้นผิว เช่น ทาสี ขัดเงา หรือเคลือบเงา

ที่มาของคำ

มาจาก Middle English finishen จาก Old French finir จาก Latin finire หมายถึง “จำกัด, สิ้นสุด” จาก finis “จุดจบ, ขอบเขต”

คำที่ใช้ร่วมกัน

ส่วนท้ายหรือช่วงสุดท้ายของเหตุการณ์ กิจกรรม การแข่งขัน หรือกระบวนการ

ที่มาของคำ

มาจากกริยา finish ซึ่งมีรากสุดท้ายจากภาษาละติน finis “จุดจบ, ขอบเขต”

คำที่ใช้ร่วมกัน

พื้นผิวขั้นสุดท้าย ลักษณะภายนอก หรือชั้นเคลือบของพื้นผิว

ที่มาของคำ

มาจากคำกริยา finish ซึ่งสืบย้อนท้ายที่สุดไปถึงภาษาละติน finis แปลว่า “จุดจบ, ขอบเขต”

คำที่ใช้ร่วมกัน