1
คำนาม[U]
พื้นผิวที่เป็นของแข็งของโลก; ผืนดินซึ่งตรงข้ามกับอากาศหรือน้ำ
/ɡraʊnd/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
มาจากภาษาอังกฤษโบราณ grund แปลว่า ‘ก้น, ฐาน, แผ่นดิน’; เกี่ยวข้องกับภาษาเยอรมัน Grund
ตัวอย่าง
The children sat on the ground under the tree.
/ðə ˈtʃɪldrən sæt ɑn ðə ɡraʊnd ˈʌndər ðə tri/
เด็ก ๆ นั่งอยู่บนพื้นดินใต้ต้นไม้
The plane was already high above the ground.
/ðə pleɪn wəz ɔlˈrɛdi haɪ əˈbʌv ðə ɡraʊnd/
เครื่องบินบินอยู่สูงเหนือพื้นดินแล้ว
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI