1
คำกริยา[I]
ออกเดินไกล ๆ โดยเฉพาะในชนบทหรือป่าเขา
/haɪk/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
น่าจะมาจากภาษาถิ่นอังกฤษ hike ซึ่งหมายถึง 'เคลื่อนที่อย่างกระตุก' หรือ 'ไปเสีย'; ที่มาคลุมเครือ
ตัวอย่าง
We hiked through the forest at dawn.
/wi haɪkt θru ðə ˈfɔrɪst æt dɔːn/
พวกเราเดินป่าผ่านป่าในยามรุ่งสาง
She likes to hike in the mountains.
/ʃi laɪks tə haɪk ɪn ðə ˈmaʊntənz/
เธอชอบเดินป่าในภูเขา
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI