1
คำนาม[C]
ส่วนที่แข็งและแหลมบนหัวของสัตว์บางชนิด เช่น โค แพะ แกะ หรือแรด
/hɔːrn/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
มาจากภาษาอังกฤษเก่า horn จากภาษาโปรโตเจอร์แมนิก; เกี่ยวข้องกับภาษาละติน cornu ซึ่งหมายถึง “เขา”
ตัวอย่าง
The goat caught its horn in the fence.
/ðə ɡoʊt kɔːt ɪts hɔːrn ɪn ðə fɛns/
แพะเอาเขาไปติดอยู่ในรั้ว
Rhinos are hunted for their horns.
/ˈraɪnoʊz ɑːr ˈhʌntɪd fər ðer hɔːrnz/
แรดถูกล่าเพราะเขาของมัน
คำพ้องความหมาย
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI