กำลังโหลด...
/liːf/
ใบ
1
คำนาม[C]
ส่วนแบนของพืช ซึ่งโดยปกติเป็นสีเขียว งอกจากลำต้นหรือกิ่ง และสร้างอาหารด้วยการสังเคราะห์แสง
/liːf/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From Old English lēaf, of Germanic origin; related to Dutch loof and German Laub.
ตัวอย่าง
A green leaf fell from the oak tree.
/ə ɡriːn liːf fɛl frəm ði oʊk triː/
ใบสีเขียวใบหนึ่งร่วงจากต้นโอ๊ก
The caterpillar ate a leaf.
/ðə ˈkætərˌpɪlər eɪt ə liːf/
หนอนผีเสื้อกินใบหนึ่งใบ
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI
2
คำนาม[C]
กระดาษหนึ่งแผ่น โดยเฉพาะที่เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือหรือฉบับคัดลอกโบราณ
/liːf/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From Old English lēaf, extended from the sense of a plant leaf to a thin sheet.
ตัวอย่าง
She turned the leaf carefully to protect the old book.
/ʃi tɝːnd ðə liːf ˈkɛrfəli tə prəˈtɛkt ði oʊld bʊk/
เธอพลิกแผ่นนั้นอย่างระมัดระวังเพื่อปกป้องหนังสือเก่าเล่มนั้น
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI
3
คำนาม[C]
ส่วนเพิ่มเติมที่สามารถใส่เข้าไปในโต๊ะเพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวของโต๊ะ
/liːf/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From the noun leaf, referring to something flat and thin like a plant leaf.
ตัวอย่าง
We added a leaf to the dining table.
/wi ˈædɪd ə liːf tə ðə ˈdaɪnɪŋ ˈteɪbəl/
เราเพิ่มแผ่นต่อโต๊ะให้กับโต๊ะอาหาร
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI
5
คำกริยา[I]
พลิกหน้ากระดาษอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะขณะดูหนังสือ นิตยสาร หรือเอกสาร
/liːf/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From the noun leaf in the sense of a page.
ตัวอย่าง
He likes to leaf through magazines at the cafe.
/hi laɪks tə liːf θru ˈmæɡəˌzinz æt ðə kæˈfeɪ/
เขาชอบพลิกดูนิตยสารที่คาเฟ่
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI