1
คำนาม[C]
เจ้าหน้าที่ที่คอยดูการแข่งขันกีฬาหรือการประกวดและตรวจให้แน่ใจว่ามีการปฏิบัติตามกติกา
/ˌrɛfəˈriː/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
มาจาก refer + -ee เดิมหมายถึงบุคคลที่ได้รับเรื่องให้เป็นผู้ตัดสิน
ตัวอย่าง
The referee blew the whistle after the foul.
/ðə ˌrɛfəˈriː bluː ðə ˈwɪsəl ˈæftər ðə faʊl/
กรรมการเป่านกหวีดหลังจากเกิดการฟาวล์
A referee must remain impartial during the match.
/ə ˌrɛfəˈriː mʌst rɪˈmeɪn ɪmˈpɑːrʃəl ˈdʊrɪŋ ðə mætʃ/
กรรมการต้องรักษาความเป็นกลางระหว่างการแข่งขัน
คำที่ใช้ร่วมกัน
สร้างโดย AI