sign

คำจำกัดความ (อังกฤษ)

A mark, symbol, or object that represents or stands for something.

ที่มาของคำ

Middle English signe, from Old French signe, from Latin signum, meaning “mark, token, sign.”

คำที่ใช้ร่วมกัน

คำจำกัดความ (อังกฤษ)

A board, notice, or display that gives information, directions, or a warning.

ที่มาของคำ

Middle English signe, from Old French signe, from Latin signum, meaning “mark, token, sign.”

คำที่ใช้ร่วมกัน

คำจำกัดความ (อังกฤษ)

Something that shows that something exists, is true, or is likely to happen; an indication.

ที่มาของคำ

Middle English signe, from Old French signe, from Latin signum, meaning “mark, token, sign.”

คำที่ใช้ร่วมกัน

คำจำกัดความ (อังกฤษ)

A movement or gesture used to communicate a meaning, especially in sign language.

ที่มาของคำ

Middle English signe, from Old French signe, from Latin signum, meaning “mark, token, sign.”

คำที่ใช้ร่วมกัน

คำจำกัดความ (อังกฤษ)

One of the twelve divisions of the zodiac, used in astrology.

ที่มาของคำ

Middle English signe, from Old French signe, from Latin signum, meaning “mark, token, sign.”

คำที่ใช้ร่วมกัน

คำจำกัดความ (อังกฤษ)

To write one’s name on something to show agreement, approval, authorship, or receipt.

ที่มาของคำ

From the noun sign, ultimately from Latin signum, meaning “mark”; the verb developed the sense “to mark with a signature.”

คำที่ใช้ร่วมกัน

คำจำกัดความ (อังกฤษ)

To communicate using gestures or sign language.

ที่มาของคำ

From the noun sign, ultimately from Latin signum, meaning “mark”; used of communication by visible signs or gestures.

คำที่ใช้ร่วมกัน

คำจำกัดความ (อังกฤษ)

To formally employ, engage, or agree to represent someone by contract, especially in sports or entertainment.

ที่มาของคำ

From the noun sign, by way of signing a written contract or agreement.

คำที่ใช้ร่วมกัน