1
คำกำหนดคำกำหนดชี้เฉพาะพหูพจน์
ใช้หน้าคำนามพหูพจน์เพื่อบ่งชี้คนหรือสิ่งของที่อยู่ไกลกว่าในด้านสถานที่หรือเวลา หรือที่กล่าวถึงแล้วหรือเป็นที่เข้าใจกันอยู่แล้ว
/ðoʊz/
การออกเสียง
ที่มาของคำ
ภาษาอังกฤษยุคกลาง พัฒนามาจาก that ในรูปพหูพจน์ โดยได้รับอิทธิพลจาก these; สืบย้อนกลับไปถึงรูปแสดงชี้ในภาษาอังกฤษโบราณ
ตัวอย่าง
Those books belong on the top shelf.
/ðoʊz bʊks bɪˈlɔŋ ɑn ðə tɑp ʃɛlf/
หนังสือเหล่านั้นควรอยู่บนชั้นบนสุด
Do you remember those days?
/du ju rɪˈmɛmbər ðoʊz deɪz/
คุณจำวันเหล่านั้นได้ไหม
คำตรงข้าม
คำที่ใช้ร่วมกัน
those days
those people
those things
those years
สร้างโดย AI