walk

เคลื่อนไปข้างหน้าด้วยเท้าในจังหวะสม่ำเสมอ โดยมีเท้าข้างหนึ่งแตะหรือใกล้พื้นอยู่เสมอ

ที่มาของคำ

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ wealcan แปลว่า “กลิ้ง, โยน, เคลื่อนไหวไปมา”; ความหมายสมัยใหม่ว่า “เคลื่อนที่ด้วยเท้า” พัฒนาขึ้นในภาษาอังกฤษยุคกลาง

คำที่ใช้ร่วมกัน

พาใครหรือสัตว์ตัวหนึ่งไปยังที่ใดที่หนึ่งโดยการเดิน โดยเฉพาะเพื่อออกกำลังกาย เป็นเพื่อน หรือคอยนำทาง

ที่มาของคำ

มาจากภาษาอังกฤษเก่า wealcan ซึ่งหมายถึง “กลิ้ง โยน เคลื่อนไหวไปมา”; ความหมายปัจจุบันว่า “เคลื่อนที่ด้วยการเดิน” พัฒนาขึ้นในภาษาอังกฤษยุคกลาง

คำที่ใช้ร่วมกัน

จากไปหรือได้รับอนุญาตให้จากไปได้อย่างอิสระ โดยเฉพาะโดยไม่ถูกลงโทษหรือไม่มีผลตามมาร้ายแรง

ที่มาของคำ

มาจากภาษาอังกฤษเก่า wealcan แปลว่า “กลิ้ง, โยน, เคลื่อนไหวไปมา”; ความหมายสมัยใหม่ว่า “เคลื่อนที่ด้วยเท้า” พัฒนาขึ้นในภาษาอังกฤษยุคกลาง

คำที่ใช้ร่วมกัน

การเดินช่วงหนึ่ง หรือระยะเวลาที่ใช้ในการเดิน โดยเฉพาะเพื่อความเพลิดเพลินหรือเพื่อออกกำลังกาย

ที่มาของคำ

มาจากกริยา walk ในที่สุดสืบย้อนไปถึงภาษาอังกฤษโบราณ wealcan

คำที่ใช้ร่วมกัน

เส้นทาง ทาง หรือบริเวณที่ตั้งใจไว้หรือเหมาะสำหรับการเดิน

ที่มาของคำ

มาจากกริยา walk ซึ่งในที่สุดสืบมาจากภาษาอังกฤษโบราณ wealcan

คำที่ใช้ร่วมกัน

ลักษณะหรือท่าทางการเดินเฉพาะตัวของคนคนหนึ่ง

ที่มาของคำ

มาจากกริยา walk ซึ่งในที่สุดมีที่มาจากภาษาอังกฤษโบราณ wealcan

คำที่ใช้ร่วมกัน