1
คำนาม[U]
ความกลัวหรือความตื่นตระหนกอย่างฉับพลัน รุนแรง และมักควบคุมไม่ได้; ภาวะตื่นตระหนก。
pánico
การออกเสียง
ที่มาของคำ
From Latin panicus, from Greek panikós, related to Pan, the god whose presence was believed to cause sudden terror.
ตัวอย่าง
Al ver el fuego, sintió pánico y salió corriendo.
Al vér el fuégo, sintió pánico y salió corriéndo.
เมื่อเห็นไฟ เขาก็ตื่นตระหนกและวิ่งออกไป
El pánico se extendió por la sala durante el terremoto.
El pánico se extendió por la sála duránte el terremóto.
ความตื่นตระหนกแพร่ไปทั่วห้องโถงระหว่างเกิดแผ่นดินไหว
คำที่ใช้ร่วมกัน
sentir pánico
entrar en pánico
ataque de pánico
sembrar el pánico
pánico colectivo
สร้างโดย AI