ค้นหาคำศัพท์ไอซ์แลนด์

af

/aːv/

forsetning sem táknar uppruna, orsök eða hluta af einhverju.

aftur

/ˈaftʏr/

atviksorð sem táknar á ný, í annað sinn, eða til baka.

allt

/al̥t/

ทั้งหมด

สรรพนามไม่ชี้เฉพาะเพศกลาง หมายถึงทั้งสิ้นหรือทุกๆ สิ่ง

alltaf

/ˈal̥taf/

atviksorð sem táknar á öllum tímum, án undantekninga.

annar

/ˈanːar/

óákveðið fornafn sem táknar hinn af tveimur eða einhvern annan en þann sem nefndur var.

að

/að/

samtenging sem stýrir aukasetningu eða nafnhætti sagnar.

aðeins

/ˈaːðeins/

atviksorð sem táknar einungis, ekki meira en, eða örlítið.

bara

/ˈpaːra/

แค่

คำวิเศษณ์ที่บ่งบอกว่าเพียงเท่านั้นหรือไม่มีอย่างอื่นนอกจากนั้น; ใช้กันทั่วไปในภาษาพูด

barn

/patn̥/

ungt mannlegt afkvæmi sem enn er ekki fullorðið.

dagur

/ˈtaːɣʏr/

วัน

ระยะเวลาตั้งแต่เที่ยงคืนถึงเที่ยงคืน หรือช่วงที่สว่างของวัน

eftir

/ˈɛftɪr/

หลัง, โดย

บุพบทที่แสดงเวลาหลังสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือผู้ประพันธ์ของงานชิ้นหนึ่ง

eiga

/ˈeiːja/

að hafa eignarrétt á einhverju eða vera skyldur til einhvers.

einn

/eitn̥/

töluorðið sem táknar eitt, númer 1.

ekki

/ˈɛhcɪ/

neitunaratviksorð sem afneitar sögn eða fullyrðingu.

en

/ɛːn/

แต่

คำสันธานที่แสดงความตรงข้ามหรือความขัดแย้งระหว่างสองส่วน

er

/ɛːr/

คือ

บุรุษที่ 3 เอกพจน์ ของกริยา “เป็น” ในกาลปัจจุบัน; ใช้แสดงการมีอยู่หรือคุณสมบัติ

eða

/ˈɛːða/

samtenging sem táknar val milli tveggja eða fleiri kosta.

fara

/ˈfaːra/

ไป

เคลื่อนจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง, ออกเดินทาง

fyrir

/ˈfɪːrɪr/

forsetning sem táknar tilgang, framan við eitthvað eða í þágu einhvers.

gaman

/ˈkaːman/

ความสนุก

ความยินดีหรือความสนุกสนาน; มักใช้ในวลีอย่าง “มันสนุก”.

gera

/ˈcɛːra/

að framkvæma verk, búa til eða valda einhverju.

geta

/ˈcɛːta/

สามารถ

มีความสามารถที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้; มีความสามารถหรือมีโอกาส

gott

/kɔht/

hvorugkynsmynd lýsingarorðsins „góður“; sem er af góðum gæðum eða ánægjulegt.

góður

/ˈkouːðʏr/

sem hefur góða eiginleika, er af háum gæðum eða vænn í lund.

hafa

/ˈhaːva/

að eiga eitthvað, halda á eða búa yfir einhverju; einnig hjálparsögn í núliðinni tíð.

hann

/hanː/

persónufornafn í 3. persónu eintölu karlkyns sem vísar til karlmanns eða karlkyns orðs.

heima

/ˈheiːma/

atviksorð sem táknar að vera á heimili sínu eða staddur í heimahúsi.

heita

/ˈheiːta/

ชื่อ

มีชื่อเฉพาะว่า

hjá

/çauː/

forsetning sem táknar að vera hjá eða í nálægð einhvers, oft persónu.

hvað

/kvað/

spurnarfornafn sem spyr um hlut, efni eða atburð.

hvaða

/ˈkvaːða/

spurnarfornafn sem spyr um hvaða tegund eða hvern af mörgum kostum.

hver

/kvɛːr/

spurnarfornafn sem spyr um persónu eða einstakling úr hópi.

hvernig

/ˈkvɛtnɪɣ/

spurnaratviksorð sem spyr um hátt eða aðferð.

hér

/hjɛːr/

atviksorð sem táknar á þessum stað, nálægt þeim sem talar.

hún

/huːn/

persónufornafn í 3. persónu eintölu kvenkyns sem vísar til konu eða kvenkyns orðs.

hús

/huːs/

bygging sem fólk býr í eða notar.

já

/jauː/

játunarorð sem lýsir samþykki eða jákvæðu svari.

kannski

/ˈkʰansciː/

atviksorð sem lýsir óvissu eða möguleika, ef til vill.

koma

/ˈkʰɔːma/

að nálgast eða komast á þann stað þar sem talandinn er.

kona

/ˈkʰɔːna/

fullorðin kvenkyns mannvera; einnig eiginkona.

kvöld

/kvœlt/

síðasti hluti dagsins, þegar tekur að dimma en fyrir nótt.

land

/lant/

afmarkað svæði jarðar með sjálfstæðri stjórn; einnig þurrlendi.

líf

/liːv/

það ástand að vera lifandi; tilvera lífveru frá fæðingu til dauða.

líka

/ˈliːka/

atviksorð sem táknar að eitthvað gildi einnig eða jafnframt.

lítill

/ˈliːtɪtl̥/

sem er smár að stærð eða umfangi.

maður

/ˈmaːðʏr/

mannvera; oft notað um karlmann eða sem óákveðið fornafn um fólk almennt.

með

/mɛːð/

forsetning sem táknar samveru, fylgd eða áhald sem notað er.

mig

/mɪːɣ/

þolfall af persónufornafninu „ég“.

mikill

/ˈmɪːcɪtl̥/

มาก

ซึ่งมีขนาดใหญ่ กว้างขวาง หรือมีจำนวนมาก

mikið

/ˈmɪːcɪð/

atviksorð eða lýsingarorð sem táknar stórt magn eða háan gráðu.

minn

/mɪnː/

eignarfornafn í 1. persónu eintölu karlkyns sem táknar eign þess sem talar.

mjög

/mjœːɣ/

atviksorð sem styrkir merkingu lýsingarorðs eða atviksorðs, í miklum mæli.

morgunn

/ˈmɔrɣʏnː/

fyrsti hluti dagsins eftir að birtir; tíminn frá sólarupprás fram til hádegis.

mér

/mjɛːr/

þágufall af persónufornafninu „ég“.

nei

/neiː/

neitunarorð sem lýsir höfnun eða neikvæðu svari.

nótt

/nouht/

กลางคืน

ส่วนที่มืดของวัน ตั้งแต่ตอนเย็นถึงตอนเช้า

nú

/nuː/

atviksorð sem táknar þennan tíma, á þessari stundu.

nýr

/niːr/

ใหม่

ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน ไม่เก่าหรือไม่เคยใช้มาก่อน

og

/ɔːɣ/

และ

คำสันธานที่เชื่อมคำ วลี หรือประโยคที่มีฐานะเท่ากันเข้าด้วยกัน

okkur

/ˈɔhkʏr/

þolfall og þágufall af persónufornafninu „við“.

segja

/ˈsɛiːja/

að tjá eitthvað með orðum, koma boðum á framfæri.

sem

/sɛːm/

ที่, ซึ่ง

สรรพนามสัมพันธ์ที่เชื่อมอนุประโยคสัมพันธ์กับคำนามที่อยู่ข้างหน้า

sig

/sɪːɣ/

afturbeygt fornafn í 3. persónu sem vísar aftur til geranda setningarinnar.

sinn

/sɪnː/

ของตนเอง

สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของแบบสะท้อนกลับ บุรุษที่ 3 ซึ่งอ้างถึงผู้กระทำในประโยค

sjá

/sjauː/

að skynja með augunum, greina eitthvað með sjóninni.

stór

/stouːr/

sem er mikill að stærð eða umfangi.

svo

/svɔː/

ดังนั้น

คำวิเศษณ์ที่หมายถึง อย่างนี้, ถัดไป, หรือในระดับมากเช่นนี้

taka

/ˈtʰaːka/

að grípa eða ná í eitthvað með höndum, eða veita einhverju viðtöku.

til

/tʰɪːl/

forsetning sem táknar stefnu að einhverju eða tilgang.

tveir

/tveiːr/

töluorðið sem táknar tvennt, númer 2.

tími

/ˈtʰiːmɪ/

framvinda atburða; tímabil eða kennslustund.

um

/ʏːm/

forsetning sem táknar efni umfjöllunar eða hreyfingu um svæði.

var

/vaːr/

เป็น

รูปอดีตกาลบุรุษที่ 1 และ 3 เอกพจน์ของกริยา «เป็น»

vatn

/vaʰtn̥/

น้ำ

ของเหลวใสไม่มีสีที่สิ่งมีชีวิตต้องการ; อีกทั้งทะเลสาบ

vel

/vɛːl/

atviksorð sem táknar að eitthvað sé gert á góðan eða heppilegan hátt.

vera

/ˈvɛːra/

að vera til, að finnast á tilteknum stað eða að hafa tiltekinn eiginleika.

verða

/ˈvɛrða/

að breytast í eitthvað, taka á sig nýtt ástand eða vera skylt að gera.

vilja

/ˈvɪːlja/

ต้องการ

ต้องการสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มีความปรารถนาหรือความตั้งใจ

vinur

/ˈvɪːnʏr/

sem einhver þekkir vel og þykir vænt um; félagi í vináttu.

vita

/ˈvɪːta/

รู้

มีความรู้เกี่ยวกับบางสิ่ง รู้ข้อเท็จจริง

við

/vɪːð/

เรา

สรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์ ใช้แทนผู้พูดและผู้อื่น

yfir

/ˈɪːvɪr/

forsetning sem táknar að vera ofar einhverju eða hreyfingu þvert yfir.

á

/auː/

forsetning sem táknar að eitthvað sé ofan á fleti eða á tilteknum stað.

ár

/auːr/

tímabil sem svarar til eins hrings jarðar um sólina, tólf mánuðir.

ég

/jɛːɣ/

persónufornafn í 1. persónu eintölu sem sá notar sem talar um sjálfan sig.

í

/iː/

forsetning sem táknar staðsetningu innan einhvers eða hreyfingu inn í eitthvað.

úr

/uːr/

forsetning sem táknar að eitthvað komi innan úr einhverju eða sé gert úr efni.

þar

/θaːr/

ที่นั่น

คำวิเศษณ์ที่บ่งชี้ถึงสถานที่นั้น ซึ่งอยู่ไกลจากผู้พูด

þau

/θœyː/

persónufornafn í 3. persónu fleirtölu hvorugkyns, notað um blandaðan hóp fólks.

það

/θaːð/

มัน

คำสรรพนามบุรุษที่สามเอกพจน์เพศกลาง ใช้แทนสิ่งของหรือสิ่งที่ไม่ระบุแน่ชัด

þegar

/ˈθɛːɣar/

samtenging sem táknar tímann sem eitthvað gerist á.

þeir

/θeiːr/

persónufornafn í 3. persónu fleirtölu karlkyns sem vísar til hóps karla eða karlkyns orða.

þessi

/ˈθɛsːɪ/

ábendingarfornafn sem vísar til einhvers sem er nálægt í rúmi eða tíma.

þig

/θɪːɣ/

þolfall af persónufornafninu „þú“.

þinn

/θɪnː/

eignarfornafn í 2. persónu eintölu sem táknar eign viðmælanda.

þið

/θɪːð/

persónufornafn í 2. persónu fleirtölu sem vísar til margra sem ávarpaðir eru.

þurfa

/ˈθʏrva/

að hafa þörf fyrir eitthvað eða vera nauðsynlegt að gera.

því

/θviː/

samtenging sem gefur ástæðu eða orsök, oft í „því að“.

þá

/θauː/

atviksorð sem vísar til liðins eða komandi tíma, á þeim tíma.

þú

/θuː/

persónufornafn í 2. persónu eintölu sem vísar til þess sem ávarpaður er.