กำลังโหลด...
พบ 100 คำ
ai
/ai/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.
ajo
/aˈjɔ/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë femërore.
ata
/aˈta/
Përemër vetor i vetës së tretë shumës për gjininë mashkullore ose të përzier.
atje
/aˈtje/
Në atë vend, larg folësit.
baba
/baˈba/
Burrë në raport me fëmijët e vet; atë.
bëj
/bəj/
Kryej një veprim ose punë; sjell diçka në jetë.
cili
/ˈtsili/
Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.
deri
/ˈderi/
Parafjalë që tregon kufirin e fundit të një vendi a kohe.
dhe
/ðe/
และ
di
/di/
Kam njohuri a dijeni për diçka; jam në gjendje të bëj diçka.
ditë
/ˈditə/
Koha nga lindja deri në perëndimin e diellit; njësi kohore prej njëzet e katër orësh.
dje
/dje/
Në ditën që shkoi para së sotmes.
do
/dɔ/
จะ
dorë
/ˈdɔrə/
Pjesë e trupit nga shpatulla deri te gishtat, që shërben për të kapur e punuar.
dua
/ˈdua/
Kam dëshirë a nevojë për diçka.
e
/e/
Lidhëz bashkërenditëse që shërben për të bashkuar fjalë a fjali; barasvlerëse me 'dhe'.
edhe
/ˈeðe/
Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.
emër
/ˈemər/
Fjala me të cilën thirret a njihet një njeri, send a vend.
faleminderit
/faleminˈderit/
Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.
fjalë
/ˈfjalə/
Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.
flas
/flas/
Shpreh mendimet me zë; bisedoj.
gjithashtu
/ɟiˈθaʃtu/
เช่นกัน
gjithnjë
/ɟiθˈɲə/
Në çdo kohë; pa ndërprerje; përherë.
gjithë
/ˈɟiθə/
Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.
gjë
/ɟə/
Send a çështje e papërcaktuar; diçka.
herë
/ˈhɛrə/
Rast a çast kur ndodh diçka; radhë e një veprimi.
i
/i/
Nyjë e përparme që përdoret me emra e mbiemra në gjininë mashkullore.
jam
/jam/
Folje që tregon ekzistencë, gjendje a cilësi të vetes së parë.
jap
/jap/
ให้
jetë
/ˈjetə/
ชีวิต
jo
/jɔ/
Pjesëz mohuese që shpreh kundërshtim a mospranim.
ju
/ju/
Përemër vetor i vetës së dytë shumës; përdoret edhe si formë nderimi për një njeri.
ka
/ka/
Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.
kam
/kam/
Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.
keq
/kec/
Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.
kjo
/kjɔ/
Përemër dëftor femëror për një send a njeri të afërt.
kohë
/ˈkɔhə/
Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.
ku
/ku/
Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.
kur
/kur/
Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.
kurrë
/ˈkurə/
ไม่เคย
kush
/kuʃ/
Përemër pyetës që pyet për një njeri.
ky
/ky/
Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.
këtu
/kəˈtu/
Në këtë vend, afër folësit.
këtë
/ˈkətə/
Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.
madh
/mað/
ใหญ่
marr
/mar/
Kap a mbaj diçka me dorë; e bëj timen.
mbi
/mbi/
Parafjalë që tregon vend më lart se diçka ose në sipërfaqe të saj.
me
/me/
Parafjalë që tregon shoqërim, mjet ose mënyrë.
mirë
/ˈmirə/
Që ka cilësi të mira; i pëlqyeshëm a i dobishëm.
mjaft
/mjaft/
พอ
mund
/mund/
สามารถ
më
/mə/
Trajtë e shkurtër e përemrit vetor për vetën e parë, kundrinor.
mëngjes
/mənˈɟes/
Pjesa e parë e ditës, pas agimit; koha e hershme e ditës.
ne
/ne/
Përemër vetor i vetës së parë shumës; tregon folësin bashkë me të tjerë.
nesër
/ˈnesər/
Në ditën që vjen pas së sotmes.
nga
/ŋa/
Parafjalë që tregon prejardhje, largim a shkak; nisjen nga një vend.
njeri
/ɲeˈri/
Qenie e gjallë e arsyeshme; person.
një
/ɲə/
Numri i parë; sasia e vetme e diçkaje.
nuk
/nuk/
Pjesëz mohuese që përdoret para foljes për të mohuar veprimin.
në
/nə/
Parafjalë që tregon vend, kohë a gjendje ku ndodhet a hyn diçka; brenda ose mbi një vend.
nënë
/ˈnənə/
Grua në raport me fëmijët që ka lindur; mëmë.
nëse
/ˈnəse/
Lidhëz kushtore që tregon një kusht.
ose
/ˈɔse/
Lidhëz veçuese që tregon zgjedhje midis dy a më shumë gjërave.
pak
/pak/
นิดหน่อย
para
/paˈra/
หน้า
pas
/pas/
หลัง
po
/pɔ/
Pjesëz pohuese që shpreh miratim; e kundërta e 'jo'.
por
/pɔr/
Lidhëz kundërshtore që tregon një kufizim a të kundërt.
pra
/pra/
Lidhëz përfundimore që nxjerr një përfundim; prandaj, si rrjedhim.
pse
/pse/
ทำไม
punë
/ˈpunə/
Veprimtari që kryhet për të prodhuar diçka ose për të fituar jetesën.
për
/pər/
Parafjalë që tregon qëllim, shkak, dobi a caktim.
që
/cə/
Lidhëz nënrenditëse që lidh fjalinë e nënrenditur me kryesoren.
ri
/ri/
ใหม่
rri
/ri/
Qëndroj në një vend a gjendje; nuk lëviz.
se
/se/
Lidhëz që fut një fjali të nënrenditur ose tregon shkak.
sepse
/ˈsepse/
Lidhëz shkakore që tregon arsyen a shkakun e diçkaje.
shkoj
/ʃkɔj/
Nisem drejt një vendi; lëviz nga një vend në tjetrin.
shoh
/ʃɔh/
Vë re a dalloj me sy; vështroj.
shtëpi
/ʃtəˈpi/
Ndërtesë ku banon një familje; banesë.
shumë
/ˈʃumə/
Ndajfolje sasie që tregon një masë të madhe; në shkallë të lartë.
si
/si/
อย่างไร
sot
/sɔt/
Në ditën e sotme; në ditën ku ndodhemi.
sy
/sy/
Organ i trupit me të cilin shohim.
tani
/taˈni/
Në këtë çast; në kohën e tashme.
te
/te/
Parafjalë që tregon vend afër a drejt dikujt ose diçkaje.
them
/θem/
Shpreh me fjalë një mendim a lajm; flas diçka.
ti
/ti/
Përemër vetor i vetës së dytë njëjës; tregon bashkëbiseduesin.
tjetër
/ˈtjetər/
Që nuk është ky; i ndryshëm nga ai për të cilin flitet.
të
/tə/
ที่จะ
u
/u/
Trajtë e shkurtër e përemrit për vetën e tretë shumës, kundrinor i zhdrejtë.
ujë
/ˈujə/
Lëng i pangjyrë e i pashije që pihet dhe mbush detet e lumenjtë.
unë
/ˈunə/
Përemër vetor i vetës së parë njëjës; tregon folësin.
vend
/vend/
ที่
vetëm
/ˈvetəm/
Pa asnjë tjetër; i vetëmuar ose thjesht.
vij
/vij/
มา
vit
/vit/
ปี
vogël
/ˈvɔɡəl/
Që ka përmasa a sasi të pakta; jo i madh.
çfarë
/tʃˈfarə/
อะไร
është
/ˈəʃtə/
Veta e tretë njëjës e së tashmes së foljes 'jam'; tregon ekzistencë ose gjendje.
ai
/ai/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.
ajo
/aˈjɔ/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë femërore.
ata
/aˈta/
Përemër vetor i vetës së tretë shumës për gjininë mashkullore ose të përzier.
atje
/aˈtje/
Në atë vend, larg folësit.
baba
/baˈba/
Burrë në raport me fëmijët e vet; atë.
bëj
/bəj/
Kryej një veprim ose punë; sjell diçka në jetë.
cili
/ˈtsili/
Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.
deri
/ˈderi/
Parafjalë që tregon kufirin e fundit të një vendi a kohe.
dhe
/ðe/
และ
คำสันธานที่ใช้เชื่อมคำ วลี หรือประโยคเข้าด้วยกัน
di
/di/
Kam njohuri a dijeni për diçka; jam në gjendje të bëj diçka.
ditë
/ˈditə/
Koha nga lindja deri në perëndimin e diellit; njësi kohore prej njëzet e katër orësh.
dje
/dje/
Në ditën që shkoi para së sotmes.
do
/dɔ/
จะ
คำช่วยที่ใช้ร่วมกับรูปกริยาลงท้ายเพื่อสร้างกาลอนาคต
dorë
/ˈdɔrə/
Pjesë e trupit nga shpatulla deri te gishtat, që shërben për të kapur e punuar.
dua
/ˈdua/
Kam dëshirë a nevojë për diçka.
e
/e/
Lidhëz bashkërenditëse që shërben për të bashkuar fjalë a fjali; barasvlerëse me 'dhe'.
edhe
/ˈeðe/
Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.
emër
/ˈemər/
Fjala me të cilën thirret a njihet një njeri, send a vend.
faleminderit
/faleminˈderit/
Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.
fjalë
/ˈfjalə/
Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.
flas
/flas/
Shpreh mendimet me zë; bisedoj.
gjithashtu
/ɟiˈθaʃtu/
เช่นกัน
ในลักษณะเดียวกัน; เช่นเดียวกัน; ด้วย
gjithnjë
/ɟiθˈɲə/
Në çdo kohë; pa ndërprerje; përherë.
gjithë
/ˈɟiθə/
Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.
gjë
/ɟə/
Send a çështje e papërcaktuar; diçka.
herë
/ˈhɛrə/
Rast a çast kur ndodh diçka; radhë e një veprimi.
i
/i/
Nyjë e përparme që përdoret me emra e mbiemra në gjininë mashkullore.
jam
/jam/
Folje që tregon ekzistencë, gjendje a cilësi të vetes së parë.
jap
/jap/
ให้
มอบหรือส่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้แก่ผู้อื่น; เสนอให้
jetë
/ˈjetə/
ชีวิต
สภาวะของสิ่งมีชีวิต; ช่วงเวลาตั้งแต่เกิดจนตาย.
jo
/jɔ/
Pjesëz mohuese që shpreh kundërshtim a mospranim.
ju
/ju/
Përemër vetor i vetës së dytë shumës; përdoret edhe si formë nderimi për një njeri.
ka
/ka/
Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.
kam
/kam/
Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.
keq
/kec/
Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.
kjo
/kjɔ/
Përemër dëftor femëror për një send a njeri të afërt.
kohë
/ˈkɔhə/
Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.
ku
/ku/
Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.
kur
/kur/
Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.
kurrë
/ˈkurə/
ไม่เคย
ในเวลาใด ๆ ทั้งสิ้น; ไม่เคย
kush
/kuʃ/
Përemër pyetës që pyet për një njeri.
ky
/ky/
Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.
këtu
/kəˈtu/
Në këtë vend, afër folësit.
këtë
/ˈkətə/
Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.
madh
/mað/
ใหญ่
ซึ่งมีขนาด ปริมาณ หรือความสำคัญมาก; กว้างหรือทรงพลัง
marr
/mar/
Kap a mbaj diçka me dorë; e bëj timen.
mbi
/mbi/
Parafjalë që tregon vend më lart se diçka ose në sipërfaqe të saj.
me
/me/
Parafjalë që tregon shoqërim, mjet ose mënyrë.
mirë
/ˈmirə/
Që ka cilësi të mira; i pëlqyeshëm a i dobishëm.
mjaft
/mjaft/
พอ
ในปริมาณหรือระดับที่เพียงพอ; ตามที่ต้องการ
mund
/mund/
สามารถ
มีโอกาสหรือความสามารถที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง; กริยาช่วยแสดงความสามารถ
më
/mə/
Trajtë e shkurtër e përemrit vetor për vetën e parë, kundrinor.
mëngjes
/mənˈɟes/
Pjesa e parë e ditës, pas agimit; koha e hershme e ditës.
ne
/ne/
Përemër vetor i vetës së parë shumës; tregon folësin bashkë me të tjerë.
nesër
/ˈnesər/
Në ditën që vjen pas së sotmes.
nga
/ŋa/
Parafjalë që tregon prejardhje, largim a shkak; nisjen nga një vend.
njeri
/ɲeˈri/
Qenie e gjallë e arsyeshme; person.
një
/ɲə/
Numri i parë; sasia e vetme e diçkaje.
nuk
/nuk/
Pjesëz mohuese që përdoret para foljes për të mohuar veprimin.
në
/nə/
Parafjalë që tregon vend, kohë a gjendje ku ndodhet a hyn diçka; brenda ose mbi një vend.
nënë
/ˈnənə/
Grua në raport me fëmijët që ka lindur; mëmë.
nëse
/ˈnəse/
Lidhëz kushtore që tregon një kusht.
ose
/ˈɔse/
Lidhëz veçuese që tregon zgjedhje midis dy a më shumë gjërave.
pak
/pak/
นิดหน่อย
ในปริมาณหรือระดับเล็กน้อย; ไม่มาก
para
/paˈra/
หน้า
บุพบทที่บอกสถานที่หรือเวลาก่อนสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
pas
/pas/
หลัง
บุพบทที่บอกสถานที่หรือเวลาที่มาทีหลังหรืออยู่ด้านหลังสิ่งหนึ่ง
po
/pɔ/
Pjesëz pohuese që shpreh miratim; e kundërta e 'jo'.
por
/pɔr/
Lidhëz kundërshtore që tregon një kufizim a të kundërt.
pra
/pra/
Lidhëz përfundimore që nxjerr një përfundim; prandaj, si rrjedhim.
pse
/pse/
ทำไม
คำวิเศษณ์คำถามที่ใช้ถามหาสาเหตุหรือเหตุผล
punë
/ˈpunə/
Veprimtari që kryhet për të prodhuar diçka ose për të fituar jetesën.
për
/pər/
Parafjalë që tregon qëllim, shkak, dobi a caktim.
që
/cə/
Lidhëz nënrenditëse që lidh fjalinë e nënrenditur me kryesoren.
ri
/ri/
ใหม่
ที่เพิ่งเกิดหรือเพิ่งทำขึ้นไม่นาน; ไม่เก่า
rri
/ri/
Qëndroj në një vend a gjendje; nuk lëviz.
se
/se/
Lidhëz që fut një fjali të nënrenditur ose tregon shkak.
sepse
/ˈsepse/
Lidhëz shkakore që tregon arsyen a shkakun e diçkaje.
shkoj
/ʃkɔj/
Nisem drejt një vendi; lëviz nga një vend në tjetrin.
shoh
/ʃɔh/
Vë re a dalloj me sy; vështroj.
shtëpi
/ʃtəˈpi/
Ndërtesë ku banon një familje; banesë.
shumë
/ˈʃumə/
Ndajfolje sasie që tregon një masë të madhe; në shkallë të lartë.
si
/si/
อย่างไร
คำวิเศษณ์แสดงคำถามที่ถามถึงวิธีการหรือสภาพ
sot
/sɔt/
Në ditën e sotme; në ditën ku ndodhemi.
sy
/sy/
Organ i trupit me të cilin shohim.
tani
/taˈni/
Në këtë çast; në kohën e tashme.
te
/te/
Parafjalë që tregon vend afër a drejt dikujt ose diçkaje.
them
/θem/
Shpreh me fjalë një mendim a lajm; flas diçka.
ti
/ti/
Përemër vetor i vetës së dytë njëjës; tregon bashkëbiseduesin.
tjetër
/ˈtjetər/
Që nuk është ky; i ndryshëm nga ai për të cilin flitet.
të
/tə/
ที่จะ
คำอนุภาคที่ใช้หน้ากริยาในรูปกริยาวิภัตติยานุกรมหรือหน้ารูปกริยาสามัญ
u
/u/
Trajtë e shkurtër e përemrit për vetën e tretë shumës, kundrinor i zhdrejtë.
ujë
/ˈujə/
Lëng i pangjyrë e i pashije që pihet dhe mbush detet e lumenjtë.
unë
/ˈunə/
Përemër vetor i vetës së parë njëjës; tregon folësin.
vend
/vend/
ที่
พื้นที่หรือจุดที่มีหรือวางสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่
vetëm
/ˈvetəm/
Pa asnjë tjetër; i vetëmuar ose thjesht.
vij
/vij/
มา
เคลื่อนเข้ามาหาผู้พูด; มาถึง
vit
/vit/
ปี
หน่วยเวลาเท่ากับสิบสองเดือน
vogël
/ˈvɔɡəl/
Që ka përmasa a sasi të pakta; jo i madh.
çfarë
/tʃˈfarə/
อะไร
สรรพนามคำถามที่ใช้ถามลักษณะหรือชนิดของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
është
/ˈəʃtə/
Veta e tretë njëjës e së tashmes së foljes 'jam'; tregon ekzistencë ose gjendje.