1
isim[U]
İstenmeyen ya da itici bir şeyden kaynaklanan hoşnutsuzluk, memnuniyetsizlik veya içerleme duygusu.
istiyāʾ
Telaffuz
Etimoloji
Arapça استاء fiilinin mastarıdır; س و ء kökünden türemiştir ve kötülük, zarar veya hoşnutsuzlukla ilişkilidir.
Örnekler
سادَ استياءٌ بينَ الموظفين.
sāda istiyāʾun bayna al-muwaẓẓafīn
Çalışanlar arasında memnuniyetsizlik hâkimdi.
أثارَ القرارُ استياءً واسعًا في الشارع.
ʾathāra al-qarāru istiyāʾan wāsiʿan fī ash-shāriʿ
Karar, kamuoyunda yaygın bir hoşnutsuzluk yarattı.
Eşdizimler
أعرب عن استيائه
أثار استياء
شعور بالاستياء
استياء عام
Yapay zekâ tarafından oluşturuldu