هاتف

Telefon; özellikle sesli iletişim yoluyla uzaktaki biriyle konuşmak için kullanılan bir aygıt.

Etimoloji

Originally the active participle of Arabic هَتَفَ, meaning “to call out” or “to shout”; its modern sense “telephone” developed by semantic extension from the idea of calling.

Eşdizimler

Seslenen kişi; çağıran ya da yüksek sesle seslenen kimse, özellikle yüce veya edebî kullanımlarda.

Etimoloji

Active participle of Arabic هَتَفَ, “to call out” or “to shout.”

Eşdizimler

Özellikle edebî veya dinî bağlamlarda, gizemli bir ses, içsel bir itki ya da bedensiz bir çağrı.

Etimoloji

From the older sense “one who calls,” referring to a voice that calls without a visible speaker.

Eşdizimler