Azerice Kelime Haznesini Keşfet

ad

/ɑd/

isim

Bir kişiyi ya da bir nesneyi diğerlerinden ayıran sözcük; isim.

adam

/ɑˈdɑm/

İnsan, şəxs; cəmiyyətdə yaşayan varlıq.

almaq

/ɑlˈmɑɡ/

Bir şeyi əldə etmək, əlinə keçirmək; satın almaq.

amma

/amˈmɑ/

Əks, ziddiyyət bildirən qarşılaşdırma bağlayıcısı.

ana

/ɑˈnɑ/

Övladı olan qadın; körpəni doğub böyüdən qadın.

ancaq

/ɑnˈdʒɑɡ/

Qarşılaşdırma, məhdudiyyət bildirən bağlayıcı; “lakin, yalnız”.

ata

/ɑˈtɑ/

Övladı olan kişi; uşağın valideyni olan kişi.

az

/ɑz/

Miqdarca və ya dərəcəcə kiçik olanı bildirən söz.

baba

/bɑˈbɑ/

dede

Ata ya da annenin babası; büyük baba.

bax

/bɑx/

“Baxmaq” feilinin əmr forması; gözlə yönəltmək, diqqət etmək.

başlamaq

/bɑʃlɑˈmɑɡ/

Bir işə girişmək, ilk addımı atmaq.

başqa

/bɑʃˈɡɑ/

başka

Adı anılandan farklı olan, diğer.

belə

/beˈlæ/

Bu cür, bu qayda ilə; tərz bildirən söz.

bilmək

/bilˈmæc/

Bir şey haqqında məlumatı olmaq, öyrənmiş olmaq.

bir

/biɾ/

Ən kiçik tam say; sayma zamanı ilk gələn rəqəm.

biz

/biz/

Danışanla birlikdə bir neçə şəxsi bildirən birinci şəxs cəm əvəzliyi.

bu

/bu/

bu

Konuşana yakın olan bir nesneyi veya kişiyi gösteren işaret zamiri.

böyük

/bøˈjyc/

Ölçüsü, həcmi və ya əhəmiyyəti çox olan.

da

/dɑ/

“Həmçinin, o cümlədən” mənasını verən ədat; qalın saitli sözlərdən sonra işlənən variant.

danışmaq

/dɑnɯʃˈmɑɡ/

Sözlə fikir bildirmək, söhbət etmək.

demək

/deˈmæc/

demek

Sözle ifade etmek, söylemek; görüş bildirmek.

dost

/dost/

İnsanın yaxın münasibətdə olduğu, etibar etdiyi şəxs.

dünya

/dynˈjɑ/

Yaşadığımız planet, yer kürəsi; bütün insanların yaşadığı aləm.

düşünmək

/dyʃynˈmæc/

Ağılda fikir yürütmək, mülahizə etmək; hesab etmək.

də

/dæ/

“Həmçinin, eyni zamanda” mənasını bildirən ədat; sözə əlavə, qoşulma çaları verir.

eləmək

/eˈlæmæc/

yapmak

Bir işi görmek, yerine getirmek; «etmek» fiilinin konuşma dilindeki biçimi.

etmək

/etˈmæc/

etmek

Bir işi görmek, gerçekleştirmek; yardımcı fiil olarak ad ve fiillerle birleşik fiiller oluşturur.

ev

/ev/

ev

İnsanların yaşadığı yapı; konut, mesken.

getmək

/ɟetˈmæc/

Bir yerdən başqa yerə tərəf hərəkət etmək, uzaqlaşmaq.

görmək

/ɟøɾˈmæc/

Gözlə qavramaq, bir şeyi seyr etmək.

gözəl

/ɟøˈzæl/

Baxımlı, xoşa gələn, gözoxşayan.

gün

/ɟyn/

Günəşin doğuşundan batışına qədər olan vaxt; iyirmi dörd saatlıq müddət.

gəlmək

/ɟælˈmæc/

Bir yerə tərəf hərəkət edərək danışana yaxınlaşmaq.

gərək

/ɟæˈɾæc/

Zərurət, məcburiyyət bildirən söz; “lazımdır, mütləq”.

hara

/hɑˈɾɑ/

nereye

Yer, mekân hakkında soru sormak için kullanılan soru zamiri.

heç

/hetʃ/

hiç

Olumsuzluğu güçlendiren söz; “asla, kesinlikle”.

həm

/hæm/

Cüt işlənərək iki şeyin birlikdə mövcudluğunu bildirən bağlayıcı; “... da, ... da”.

hər

/hæɾ/

Bir çoxluğun istisnasız bütün üzvlərini əhatə edən söz.

il

/il/

yıl

On iki aydan oluşan zaman birimi.

il boyu

/il boˈju/

Bütün il ərzində, ilin əvvəlindən sonuna qədər.

il ərzində

/il æɾˈzindæ/

Bir il boyunca, ilin davam etdiyi müddət içərisində.

il əvvəl

/il ævˈvæl/

İndiki andan bir il geriyə aid olan zaman; keçən il.

ilə

/iˈlæ/

Birgəlik, vasitə və ya alət bildirən qoşma.

indi

/inˈdi/

şimdi

Konuşulan an, şimdiki zaman.

istəmək

/isˈtæmæc/

Bir şeyə can atmaq, arzu etmək; tələb etmək.

iş

/iʃ/

iş

Yapılan emek, meşguliyet; meslek, görev.

ki

/ci/

Baş cümlə ilə budaq cümləni bağlayan tabelilik bağlayıcısı.

kim

/cim/

Şəxs haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual əvəzliyi.

kimi

/ciˈmi/

Bənzətmə, oxşarlıq bildirən qoşma; “-a oxşar” mənasında.

kiçik

/ciˈtʃic/

Ölçüsü, həcmi az olan; balaca.