1
isim[C, U]; dişil isim: die Ehe, çoğul die Ehen
hukuken veya toplumsal olarak tanınan evlilik; evli olma durumu ya da ilişkisi
Éhe
Telaffuz
Etimoloji
Orta Yüksek Almanca ē, ewe’den; Kökeni Eski Yüksek Almanca ēwa’dır, başlangıçta ‘kanun, gelenek, evlilik’ anlamına geliyordu.
Örnekler
Ihre Ehe hielt zwanzig Jahre.
Íhre Éhe híelt zwánzig Jáhre.
Evlilikleri yirmi yıl sürdü.
Die Ehe ist in vielen Ländern rechtlich geschützt.
Die Éhe íst in víelen Lǟndern réchtlich geschǘtzt.
Evlilik birçok দেশে yasal olarak korunur.
Sie gingen nach zehn Jahren Ehe auseinander.
Sie gíngen nach zéhn Jáhren Éhe auséinánder.
On yıl evliliğin ardından ayrıldılar.
Eş Anlamlılar
Zıt Anlamlılar
Eşdizimler
eine Ehe schließen
eine Ehe führen
in der Ehe leben
die Ehe scheiden lassen
eine glückliche Ehe
Yapay zekâ tarafından oluşturuldu