1
isim[C]; nötr: das Kind; çoğul: die Kinder
Bir çocuk; özellikle ergenlik öncesi genç bir insan.
Kínd
Telaffuz
Etimoloji
Eski Yüksek Almanca kind, Proto-Cermen *kindą’dan; ‘yavru’ veya ‘doğmuş olan şey’ anlamlarına gelen sözcüklerle ilişkilidir.
Örnekler
Das Kind spielt im Garten.
Das Kínd spíelt im Gárten.
Çocuk bahçede oynuyor.
Die Kinder gehen zur Schule.
Die Kínder géhen zur Schúle.
Çocuklar okula gidiyor.
Zıt Anlamlılar
Eşdizimler
Yapay zekâ tarafından oluşturuldu