1
isim[U]
hafifçe öfkeli ya da sinirli olma hissi
/əˈnɔɪəns/
Telaffuz
Etimoloji
annoy + -ance'dan; annoy, sonunda Latincede in odio, yani “nefret içinde” ya da “nefret edilen” anlamına gelen Eski Fransızca anoier'den gelir.
Örnekler
Her constant humming was a minor annoyance during the exam.
/hɝ ˈkɑnstənt ˈhʌmɪŋ wəz ə ˈmaɪnɚ əˈnɔɪəns ˈdʊrɪŋ ði ɪɡˈzæm/
Onun sürekli mırıldanması, sınav sırasında küçük bir rahatsızlıktı.
To my annoyance, the train was delayed again.
/tu maɪ əˈnɔɪəns ðə treɪn wəz dɪˈleɪd əˈɡɛn/
Trenin yine gecikmesi beni rahatsız etti.
Eş Anlamlılar
Zıt Anlamlılar
Eşdizimler
Yapay zekâ tarafından oluşturuldu