1
fiil[T]
Birine ya da bir şeye kuvvetle vurmak.
/hɪt/
Telaffuz
Etimoloji
Geç Eski İngilizce hyttan’dan; muhtemelen “karşılaşmak, bulmak, vurmak” anlamındaki Eski İskandinavca hitta’dan etkilenmiştir.
Örnekler
She hit the ball over the fence.
/ʃi hɪt ðə bɔl ˈoʊvər ðə fɛns/
Topu çitin üzerinden vurdu.
He hit his head on the low doorway.
/hi hɪt hɪz hɛd ɑn ðə loʊ ˈdɔrˌweɪ/
Başını alçak kapı aralığına çarptı.
Eşdizimler
Yapay zekâ tarafından oluşturuldu