Esperanto Kelime Haznesini Keşfet

akvo

/ˈak.vo/

Travidebla senkolora likvaĵo, kiun oni trinkas kaj kiu formas riverojn, lagojn kaj marojn.

al

/al/

Prepozicio, kiu montras direkton aŭ celon de ago, ofte la ricevanton.

amiko

/aˈmi.ko/

Persono, al kiu oni sentas amikecon kaj kun kiu oni havas fidan kaj varman rilaton.

ankaŭ

/ˈan.kaʊ/

Adverbo, kiu aldonas ion al jam dirita afero, montrante ke io validas same.

ankoraŭ

/anˈko.raʊ/

Adverbo de tempo, kiu montras daŭron de stato ĝis la nuna momento aŭ ripeton.

antaŭ

/ˈan.taʊ/

Prepozicio, kiu montras pozicion en la fronto de io aŭ tempon pli fruan ol io.

aŭ

/aʊ/

veya

İki ya da daha fazla olasılık arasında seçim veya alternatif sunan bir bağlaç.

bela

/ˈbe.la/

Plaĉanta al la okuloj aŭ al la sentoj; havanta harmonion kaj agrablecon.

bona

/ˈbo.na/

Havanta pozitivajn ecojn; taŭga, kvalita aŭ morale laŭdinda.

de

/de/

ait, -den

Sahipliği, kökeni, ayrılışı ya da edilgen cümlede eylemi yapanı gösteren bir edat.

devi

/ˈde.vi/

zorunda olmak

Bir şeyi yapmak zorunda veya gerekli olmak; yükümlü ya da mecbur olmak.

diri

/ˈdi.ri/

Esprimi ion per vortoj; komuniki penson aŭ informon parole.

doni

/ˈdo.ni/

Transdoni ion al alia persono, tiel ke ĝi fariĝas ties; havigi ion al iu.

du

/du/

La numeralo, kiu esprimas la kvanton egalan al unu plus unu.

el

/el/

Prepozicio, kiu montras eliron el interno de io aŭ materialon, el kiu io konsistas.

en

/en/

Prepozicio, kiu montras troviĝon interne de io aŭ tempon, dum kiu io okazas.

esti

/ˈes.ti/

olmak

Var olmak; bir niteliği ya da durumu bulunmak; bir yerde bulunmak.

fari

/ˈfa.ri/

Krei aŭ produkti ion per ago; plenumi agon aŭ laboron.

granda

/ˈɡran.da/

Havanta ampleksan grandecon, dimension aŭ gravecon; ne malgranda.

havi

/ˈha.vi/

Posedi ion; teni ion kiel sian; enteni econ aŭ rilaton.

hejmo

/ˈhej.mo/

La loko, kie oni loĝas kaj sentas sin hejmece; la propra loĝejo kaj ties etoso.

hodiaŭ

/hoˈdi.aʊ/

Adverbo de tempo, kiu indikas la nunan tagon; en ĉi tiu tago.

homo

/ˈho.mo/

Estaĵo apartenanta al la homa specio; individua persono, viro aŭ virino.

ili

/ˈi.li/

Persona pronomo de la tria persono plurala, uzata por pluraj personoj aŭ aĵoj.

infano

/inˈfa.no/

Juna homo, kiu ankoraŭ ne atingis plenaĝon; ido de gepatroj.

inter

/ˈin.ter/

arasında

İki ya da daha fazla şey veya kişi arasında bulunan konumu ya da ilişkiyi gösteren edat.

iri

/ˈi.ri/

Moviĝi de unu loko al alia, precipe piede aŭ ĝenerale direktiĝi ien.

iu

/ˈi.u/

Nedifina vorto, kiu indikas neprecizigitan personon aŭ aĵon.

jam

/jam/

Adverbo de tempo, kiu montras, ke io okazis pli frue ol atendite aŭ ĝis la nuna momento.

jaro

/ˈja.ro/

Tempospaco de dek du monatoj; la periodo, dum kiu la Tero ĉirkaŭiras la Sunon.

jes

/jes/

Vorto de jesa respondo aŭ konsento; kontraŭas «ne».

kaj

/kaj/

Konjunkcio, kiu kunligas du aŭ pli da vortoj, frazpartoj aŭ frazoj samspecaj.

ke

/ke/

Subjunkcio, kiu enkondukas substantivan subpropozicion, ligante ĝin al la ĉefa frazo.

kiam

/ˈki.am/

Demanda aŭ rilata adverbo de tempo, kiu demandas aŭ indikas la momenton de ago.

kie

/ˈki.e/

nerede

Bir şeyin yerini soran ya da belirten soru veya yer zarfı.

kiel

/ˈki.el/

Demanda aŭ rilata adverbo de maniero, kiu demandas aŭ montras la manieron aŭ gradon de io.

kio

/ˈki.o/

Demanda aŭ rilata vorto, kiu demandas pri aĵo, afero aŭ ideo sen difini ĝian specon.

kiu

/ˈki.u/

Demanda aŭ rilata vorto, kiu identigas personon aŭ aĵon el difinita aro.

kun

/kun/

ile

Kişiler ya da şeyler arasında birliktelik veya eşlik bildiren edat.

la

/la/

belirli tanımlık

Bir ismin önüne gelerek bilinen ya da daha önce sözü edilmiş bir şeyi gösteren belirli tanımlık; sayı ve hâle göre değişmez.

labori

/laˈbo.ri/

Fari penan aŭ profesian agadon por atingi rezulton aŭ gajni vivrimedojn.

lando

/ˈlan.do/

Teritorio kun difinitaj limoj, propra registaro kaj loĝantaro; ŝtato aŭ nacio.

lerni

/ˈler.ni/

öğrenmek

Çalışma, alıştırma veya deneyim yoluyla bilgi, beceri ya da alışkanlık edinmek.

li

/li/

Persona pronomo de la tria persono singulara, uzata por vira estaĵo.

libro

/ˈli.bro/

Kunligitaj presitaj aŭ skribitaj folioj formantaj verkon, kiun oni legas.

lingvo

/ˈliŋ.ɡvo/

Sistemo de vortoj kaj reguloj, per kiu homoj komunikas pensojn parole aŭ skribe.

loko

/ˈlo.ko/

Difinita parto de spaco; punkto aŭ areo, kie io troviĝas aŭ okazas.

malgranda

/mal.ˈɡran.da/

Havanta malgrandan grandecon aŭ dimension; ne granda.

mano

/ˈma.no/

La fina parto de la brako, konsistanta el manplato kaj kvin fingroj, uzata por preni kaj tuŝi.

manĝi

/ˈman.d͡ʒi/

yemek

Besinleri ağza almak, çiğnemek ve beslenmek için yutmak.

mi

/mi/

ben

Konuşanın kendisini gösterdiği, birinci tekil şahıs kişi zamiri.

morgaŭ

/ˈmor.ɡaʊ/

Adverbo de tempo, kiu indikas la tagon tuj post hodiaŭ.

multe

/ˈmul.te/

çok

Miktar belirten bir zarf; büyük bir miktarı ya da yüksek bir dereceyi gösterir.

ne

/ne/

Vorto, kiu esprimas neadon aŭ malkonsenton; kontraŭas la aserton de la frazo.

nenio

/neˈni.o/

Nea vorto, kiu montras la mankon de ajna afero; neniu aĵo entute.

ni

/ni/

Persona pronomo de la unua persono plurala, kiu inkluzivas la parolanton kaj aliajn.

nokto

/ˈnok.to/

La parto de la tago sen suna lumo, inter la sunsubiro kaj la sunleviĝo.

nomo

/ˈno.mo/

isim

Bir kişi, yer ya da şeyi adlandırmak ve ayırt etmek için kullanılan sözcük ya da sözcükler.

nova

/ˈno.va/

Ĵus farita, akirita aŭ aperinta; ne ekzistinta antaŭe; ne malnova.

nun

/nun/

Adverbo de tempo, kiu indikas la nunan momenton; en ĉi tiu instanto.

nur

/nur/

Adverbo, kiu limigas al unu sola afero aŭ kvanto; ne pli ol.

ol

/ol/

Konjunkcio de komparo, kiu sekvas «pli» aŭ «malpli» por enkonduki la komparaĵon.

paroli

/paˈro.li/

Esprimi pensojn per voĉo kaj vortoj; konversacii aŭ uzi lingvon parole.

pensi

/ˈpen.si/

düşünmek

Zihni kullanarak fikirler oluşturmak, bir şey hakkında görüş belirtmek ya da onu düşünmek.

pli

/pli/

daha

Karşılaştırma zarfı; daha yüksek derecelik gösterir, karşılaştırmada «ol» ile kullanılır.

por

/por/

Prepozicio, kiu montras celon, destinon aŭ profiton de ago.

post

/post/

Prepozicio, kiu montras pozicion aŭ tempon sekvantan post io alia.

povi

/ˈpo.vi/

Havi la kapablon aŭ eblecon fari ion; esti permesita fari ion.

preni

/ˈpre.ni/

Kapti aŭ ekteni ion per la manoj; akiri aŭ elekti ion por si.

pri

/pri/

hakkında

Eylemin ya da düşüncenin konusu veya nesnesini gösteren edat.

scii

/ˈst͡si.i/

Havi konon aŭ informon pri io; esti certa pri fakto.

se

/se/

eğer

Bir şeyin gerçekleştiği ya da geçerli olduğu koşulu bildiren bağlaç.

sed

/sed/

ama

Önceden söylenene karşıtlık veya zıtlık getiren bağlaç.

sen

/sen/

olmadan

Bir şeyin eksikliğini ya da yokluğunu gösteren bir edat.

sub

/sub/

Prepozicio, kiu montras pozicion pli malaltan ol io alia aŭ kovritan de ĝi.

suno

/ˈsu.no/

güneş

Güneş sisteminin merkezindeki yıldız; Dünya için ışık ve ısı kaynağı.

sur

/sur/

Prepozicio, kiu montras pozicion super io kaj en kontakto kun ĝia supraĵo.

tago

/ˈta.ɡo/

La periodo de dudek kvar horoj; ankaŭ la parto de tiu periodo, kiam estas hela lumo.

tempo

/ˈtem.po/

La daŭro, en kiu okazas eventoj; sinsekvo de momentoj kaj periodoj.

tiam

/ˈti.am/

Montra adverbo de tempo, kiu indikas difinitan momenton en la pasinteco aŭ estonteco.

tiel

/ˈti.el/

Montra adverbo de maniero aŭ grado; en tia maniero, tiagrade.

tio

/ˈti.o/

bu

Daha önce anılmış ya da bilinen bir şeyi veya fikri, türünü belirtmeden gösteren işaret zamiri.

tiu

/ˈti.u/

Montra vorto, kiu indikas difinitan personon aŭ aĵon, ofte kun «ĉi» por proksimeco.

tre

/tre/

çok

Bir özelliğin ya da eylemin yüksek yoğunluğunu ifade eden derece zarfı.

tro

/tro/

fazla

Uygun olandan fazla bir miktar ya da yoğunluk gösteren derece zarfı.

trovi

/ˈtro.vi/

bulmak

Aranıp bulunan ya da tesadüfen karşılaşılan bir şeyi keşfetmek veya görmek; bir şeyi bir bakımdan öyle saymak.

unu

/ˈu.nu/

La plej malgranda tuta pozitiva numeralo; ununura kvanto de io.

unua

/uˈnu.a/

Orda numeralo, kiu montras, ke io estas antaŭ ĉiuj aliaj en vico aŭ tempo.

urbo

/ˈur.bo/

Granda loĝloko kun konstruaĵoj, stratoj kaj administracio, pli granda ol vilaĝo.

veni

/ˈve.ni/

Alproksimiĝi al la loko de la parolanto aŭ al difinita loko; alveni.

vi

/vi/

sen

Kişi zamiri; konuşulan bir veya birkaç kişiye seslenirken kullanılan ikinci kişi zamiri.

vidi

/ˈvi.di/

Percepti ion per la okuloj; rimarki aŭ observi vide.

vivo

/ˈvi.vo/

hayat

Canlı olma durumu; bir varlığın doğumdan ölüme kadar süren varoluşu.

voli

/ˈvo.li/

Havi deziron aŭ intencon pri io; deziri, ke io okazu.

ĉar

/t͡ʃar/

çünkü

Ana cümlenin nedenini veya sebebini bildiren bağlaç.

ĉi

/t͡ʃi/

Partiklo de proksimeco, kiu kun montraj tabelvortoj indikas ion proksiman al la parolanto.

ĉio

/ˈt͡ʃi.o/

Vorto, kiu ampleksas ĉiujn aferojn kune, sen escepto; la tuto de aĵoj.

ĉiu

/ˈt͡ʃi.u/

Vorto, kiu indikas ĉiun apartan membron de aro sen escepto.

ĉu

/t͡ʃu/

Demanda partiklo, kiu enkondukas jes-nean demandon; metata komence de la frazo.

ŝi

/ʃi/

Persona pronomo de la tria persono singulara, uzata por virina estaĵo.