1
isim[U]
Ani, yoğun ve çoğu zaman kontrol edilemeyen korku ya da alarm; panik.
pánico
Telaffuz
Etimoloji
From Latin panicus, from Greek panikós, related to Pan, the god whose presence was believed to cause sudden terror.
Örnekler
Al ver el fuego, sintió pánico y salió corriendo.
Al vér el fuégo, sintió pánico y salió corriéndo.
Ateşi görünce panikledi ve dışarı kaçtı.
El pánico se extendió por la sala durante el terremoto.
El pánico se extendió por la sála duránte el terremóto.
Deprem sırasında panik salonun her yerine yayıldı.
Eşdizimler
sentir pánico
entrar en pánico
ataque de pánico
sembrar el pánico
pánico colectivo
Yapay zekâ tarafından oluşturuldu