1
isim[U; dişil]
Yanlış ya da yakışıksız bir şey yaptığı bilincinden doğan acı verici bir utanç, aşağılanma ya da mahcubiyet duygusu.
/ɔ̃t/
Telaffuz
Etimoloji
Eski Fransızca honte sözcüğünden; muhtemelen Germence kökenlidir ve “utanç” ya da “rezalet” anlamına gelen bir Germen köküyle ilişkilidir.
Örnekler
Elle a eu honte de son mensonge.
/ɛl a y ɔ̃t də sɔ̃ mɑ̃.sɔ̃ʒ/
Yalanından dolayı utanç duydu.
Il rougit de honte.
/il ʁu.ʒi də ɔ̃t/
Utançtan kızardı.
Eşdizimler
Yapay zekâ tarafından oluşturuldu