Galiçyaca Kelime Haznesini Keşfet

a

/a/

Artigo determinado feminino singular que precede un substantivo coñecido.

agardar

/aɣaɾˈðaɾ/

Verbo que expresa permanecer nun sitio ata que ocorra algo ou chegue alguén.

agora

/aˈɣɔɾa/

Adverbio que indica o momento presente.

algún

/alˈɣuŋ/

Indefinido que sinala unha persoa ou cousa non concreta dun conxunto.

aló

/aˈlɔ/

Adverbio que sinala un lugar afastado de quen fala.

ano

/ˈano/

Período de doce meses; unidade de tempo que tarda a Terra en dar a volta ao Sol.

antes

/ˈantes/

Adverbio que indica un momento anterior no tempo.

ao

/aw/

to the

'a' edatının 'o' belirli artikeliyle birleşik biçimi.

aquel

/aˈkɛl/

Demostrativo que sinala algo afastado de quen fala e de quen escoita.

aquí

/aˈki/

Adverbio que sinala o lugar onde está quen fala.

así

/aˈsi/

Adverbio de modo que indica a maneira en que se fai algo.

ata

/ˈata/

Preposición que indica o límite dun espazo, tempo ou acción.

auga

/ˈawɣa/

su

Şeffaf, renksiz ve tatsız, yaşam için gerekli bir sıvı.

aínda

/aˈiŋda/

Adverbio que indica a continuidade dunha situación ata o momento actual.

ben

/beŋ/

iyi

Bir şeyin doğru veya tatmin edici bir şekilde yapıldığını ifade eden zarf.

cabo

/ˈkaβo/

Extremo ou remate de algo; usado na locución 'ao cabo' co sentido de finalmente.

cada

/ˈkaða/

Indefinido que sinala individualmente os elementos dun conxunto.

cando

/ˈkando/

Adverbio ou conxunción que indica o momento no que ocorre algo.

casa

/ˈkasa/

Edificio ou vivenda onde mora unha persoa ou familia.

chamar

/tʃaˈmaɾ/

çağırmak

Birinin gelmesi veya ilgilenmesi için adını yüksek sesle söylemeyi ifade eden fiil.

cidade

/θiˈðaðe/

Núcleo de poboación grande, con moitas casas e servizos.

comer

/koˈmeɾ/

Verbo que expresa tomar alimento pola boca e enguili-lo.

como

/ˈkomo/

gibi

Tarz veya karşılaştırma bildiren bir zarf.

con

/kõŋ/

ile

Birlik, araç ya da tarz bildiren ilgeç.

contra

/ˈkontɾa/

Preposición que indica oposición ou contacto físico con algo.

cousa

/ˈkowsa/

Todo o que existe, sexa material ou abstracto, e que non se nomea con precisión.

dar

/ˈdaɾ/

Verbo que expresa entregar ou ceder algo a alguén.

de

/de/

den

Kökeni, sahipliği, maddeyi veya aitliği belirten edat.

deixar

/dejˈʃaɾ/

Verbo que expresa abandonar algo ou permitir que continúe nun sitio.

despois

/desˈpojs/

Adverbio que indica un momento posterior no tempo.

dicir

/diˈθiɾ/

Verbo que expresa a acción de expresar algo con palabras.

día

/ˈdi.a/

Período de vinte e catro horas; tempo no que hai luz solar.

e

/e/

Conxunción copulativa que une palabras ou oracións do mesmo nivel.

ela

/ˈela/

o

Tekil üçüncü şahıs dişil kişilik zamiri.

en

/en/

Preposición que indica lugar, tempo ou modo.

entre

/ˈentɾe/

Preposición que indica posición no medio de dúas ou máis cousas.

ese

/ˈese/

şu

Dinleyene yakın olan bir şeyi gösteren işaret zamiri.

estar

/esˈtaɾ/

Verbo que expresa un estado, situación ou localización transitoria.

este

/ˈeste/

Demostrativo que sinala algo próximo a quen fala.

eu

/ˈew/

Pronome persoal de primeira persoa do singular.

facer

/faˈθeɾ/

Verbo que expresa a acción de crear, elaborar ou realizar algo.

falar

/faˈlaɾ/

Verbo que expresa comunicarse mediante palabras.

forma

/ˈfɔɾma/

Aparencia externa ou configuración de algo; maneira de facer as cousas.

gran

/ɡɾaŋ/

Forma apocopada de 'grande' cando vai antes do substantivo, indica importancia ou intensidade.

grande

/ˈɡɾande/

Que ten un tamaño, cantidade ou importancia superior ao normal.

gustar

/ɡusˈtaɾ/

Verbo que expresa que algo resulta agradable ou produce pracer.

home

/ˈɔme/

Persoa adulta de sexo masculino.

ir

/ˈiɾ/

gitmek

Bulunulan yerden farklı bir yere doğru hareket etmeyi ifade eden fiil.

lugar

/luˈɣaɾ/

yer

Bir şeyin ya da birinin bulunduğu ya da bulunabileceği alan veya yer.

mellor

/meˈʎɔɾ/

Comparativo de 'bo'; que supera en calidade a outra cousa.

mesmo

/ˈmezmo/

Que é idéntico ou o propio ao que se menciona.

meu

/mew/

Posesivo que indica pertenza a quen fala.

moi

/moj/

çok

Bir sıfatı ya da başka bir zarfı pekiştiren nicelik zarfı.

muller

/muˈʎeɾ/

Persoa adulta de sexo feminino.

mundo

/ˈmundo/

Conxunto de todo o que existe; a Terra e os seus habitantes.

máis

/ˈmajs/

Adverbio de cantidade que indica maior grao ou número.

neno

/ˈneno/

Persoa de curta idade, especialmente de sexo masculino.

noite

/ˈnojte/

Período de escuridade entre o solpor e o amencer.

non

/nõŋ/

değil

Bir eylemi ya da önermeyi olumsuzlayan olumsuzluk zarfı.

novo

/ˈnɔβo/

Que existe ou apareceu hai pouco tempo; recente.

nunca

/ˈnuŋka/

Adverbio de negación temporal que indica en ningún momento.

nós

/ˈnɔs/

Pronome persoal de primeira persoa do plural.

o

/o/

Artigo determinado masculino singular que antecede un substantivo coñecido ou concreto.

onde

/ˈonde/

Adverbio que pregunta ou indica o lugar.

ou

/ow/

Conxunción disxuntiva que presenta unha alternativa.

outro

/ˈowtɾo/

başka

Belirtilen kişiden ya da şeyden farklı olan belirsiz bir sözcük.

para

/ˈpaɾa/

Preposición que indica finalidade, destino ou dirección.

parecer

/paɾeˈθeɾ/

Verbo que expresa ter a aparencia de algo ou dar unha impresión.

parte

/ˈpaɾte/

parça

Bir bütünün parçası veya kesri.

pasar

/paˈsaɾ/

Verbo que expresa moverse dun sitio a outro ou transcorrer o tempo.

país

/paˈis/

ülke

Siyasi bir örgütlenmesi ve kendi halkı olan toprak.

pero

/ˈpeɾo/

Conxunción adversativa que contrapón dúas ideas.

poder

/poˈðeɾ/

edebilmek

Bir şey yapma yeteneğini, olanağını veya iznini ifade eden fiil.

por

/poɾ/

Preposición que indica causa, medio, lugar de tránsito ou axente.

pouco

/ˈpowko/

Adverbio ou indefinido que indica escasa cantidade ou grao.

primeiro

/pɾiˈmejɾo/

Ordinal que ocupa o lugar número un nunha serie.

que

/ke/

Conxunción que introduce unha oración subordinada.

querer

/keˈɾeɾ/

istemek

Bir şey istemeyi ya da arzulamayı ifade eden fiil.

saber

/saˈβeɾ/

Verbo que expresa ter coñecemento de algo.

se

/se/

eğer

Bir varsayım veya koşul bildiren koşul bağlacı.

seica

/ˈsejka/

Adverbio que expresa que algo se supón ou se di, sen total certeza.

semana

/seˈmana/

Período de sete días consecutivos.

sempre

/ˈsempɾe/

Adverbio que indica en todo momento ou de maneira continua.

ser

/ˈseɾ/

olmak

Varlığı, özdeşliği veya kalıcı bir niteliği ifade eden fiil.

seu

/ˈsew/

Posesivo que indica pertenza a unha terceira persoa.

seus

/ˈsews/

onların

Üçüncü kişiye ait olduğunu belirten eril çoğul iyelik zamiri.

tal

/ˈtal/

böyle

Daha önce anılmış bir şeye ya da böyle bir niteliğe sahip olana gönderme yapan belirsiz sözcük.

tamén

/taˈmeŋ/

Adverbio que indica que algo se engade ou coincide co xa dito.

tanto

/ˈtanto/

Indefinido ou adverbio que expresa unha cantidade ou grao elevado.

tempo

/ˈtempo/

Sucesión de momentos na que transcorren os feitos.

ter

/ˈteɾ/

sahip olmak

Mülkiyet veya zorunluluk ifade eden fiil.

todo

/ˈtoðo/

bütün

Toplamı ya da bütünü ifade eden belgisiz belirteç.

traballo

/tɾaˈβaʎo/

Actividade que unha persoa realiza, xeralmente a cambio dun salario.

traer

/tɾaˈeɾ/

Verbo que expresa levar algo ao lugar onde está quen fala.

tres

/ˈtɾes/

Número cardinal que segue ao dous e precede ao catro.

un

/uŋ/

Artigo indeterminado masculino singular; sinala algo non coñecido previamente.

ver

/ˈbeɾ/

görmek

Gözlerle bir şeyi algılamayı ifade eden fiil.

vez

/ˈbeθ/

Cada unha das ocasións en que ocorre ou se repite algo.

vida

/ˈbiða/

Estado dos seres que nacen, crecen e morren; tempo que dura ese estado.

vir

/ˈbiɾ/

gelmek

Konuşanın bulunduğu yere doğru hareket etmeyi ifade eden fiil.