Yükleniyor...
100 kelime bulundu
a
/a/
de/da
abinci
/aˈbintʃi/
Duk abin da mutum yake ci don ya sami ƙarfi da lafiya.
abu
/aˈbuː/
Duk wani abin da ake iya gani, riƙewa ko ambatawa.
aiki
/ˈaikiː/
Ƙoƙarin da mutum yake yi don samun abin dogaro ko cimma buri.
Allah
/ʔalˈlaː/
Mahalicci wanda ya yi sammai da ƙasa da dukkan halittu; Ubangiji.
amma
/amˈmaː/
Kalmar da take nuna saɓani ko bambanci tsakanin abubuwa biyu.
ba
/baː/
değil
babba
/ˈbabba/
Abin da ya fi girma ko yawa; mai girma.
biyu
/ˈbiju/
Lamba mai zuwa bayan ɗaya; adadi biyu.
can
/tʃan/
Kalmar da take nuna wuri mai nisa daga mai magana.
ce
/tʃeː/
Kalmar tabbatarwa da take zuwa bayan suna na jinsin mace don nuna cewa haka abin yake.
ci
/tʃiː/
Sanya abinci a baki, tauna shi, sannan a haɗiye.
cikin
/tʃiˈkin/
içinde
da
/daː/
Kalmar haɗi da take haɗa kalmomi ko jimloli guda biyu.
don
/don/
Kalmar da take nuna dalili ko manufar yin wani abu.
duka
/duˈka/
hep, tüm
fara
/faˈra/
Kama farkon yin wani abu; ɗauko wani aiki.
faɗa
/faˈɗa/
Sanar da wani wani abu ta hanyar magana.
fita
/fiˈta/
çıkmak
gama
/ɡaˈma/
Kawo ƙarshen wani aiki ko abu; kammalawa.
gani
/ɡaˈniː/
Amfani da ido wajen ganin abu.
gari
/ɡaˈriː/
Wurin da mutane da yawa suke zaune tare, mai gidaje da kasuwanni.
gaya
/ɡaˈja/
Bayyana wa wani wani labari ko bayani da magana.
gida
/ɡiˈda/
Wurin da mutane suke zaune tare da iyalansu.
gobe
/goˈbe/
Ranar da take biye da yau.
hanya
/haˈnja/
Wurin da ake bi don isa wani wuri; titi ko turba.
idan
/iˈdan/
Kalmar da take gabatar da sharaɗin faruwar wani abu.
in
/in/
Kalmar da take nuna sharaɗi ko yiwuwar faruwar wani abu.
ina
/iˈnaː/
nerede
ita
/iˈta/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin mace.
iya
/iˈja/
Kasancewa da damar ko ƙwarewar yin wani abu.
ji
/ʒiː/
Amfani da kunne wajen jin sauti.
jiya
/ʒiˈja/
dün
ka
/ka/
Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na namiji da ake magana da shi.
kai
/kai/
sen
kan
/kan/
Kalmar da take nuna cewa wani abu yana bisa ko saman wani abu.
kasuwa
/kaːˈsuwa/
Wurin da ake saye da sayar da kayayyaki.
kawo
/kaːˈwoː/
getirmek
ki
/ki/
Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na mace da ake magana da ita.
kira
/kiˈraː/
Amfani da murya don kawo wani ko sanar da shi.
kuma
/ˈkuma/
Kalmar da take ƙara wani abu ga abin da aka riga aka faɗa.
kuɗi
/kuˈɗiː/
Takarda ko tsaba da ake amfani da su wajen saye da sayarwa.
kyau
/kʼjau/
Halin kasancewa mai kyau ko daɗi ga ido ko zuciya.
labari
/laːˈbariː/
haber
lafiya
/laːfiˈja/
Halin kasancewa cikin ƙoshin jiki ba tare da ciwo ba.
lokaci
/loˈkatʃi/
Tsawon ko wani ɓangare na zamani da ake auna faruwar abubuwa.
mace
/maˈtʃe/
kadın
me
/meː/
Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar wani abu.
mu
/muː/
Wakilin suna na jam'i na mutum na farko, wato ni da wasu.
mun
/mun/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na farko a lokacin da aikin ya kammala.
mutane
/muˈtaːne/
insanlar
mutum
/muˈtum/
Halittar Allah da take da hankali, tana magana kuma tana zaune a duniya.
na
/naː/
Kalmar da take nuna mallaka ko dangantaka tsakanin abubuwa biyu na jinsin namiji.
na (ni)
/naː/
Wakilin fa'ili na mutum na farko ɗaya a lokacin da aikin ya wuce.
namiji
/naˈmiʒi/
Baligin mutum na jinsin da ba ya haihuwa.
nan
/nan/
Kalmar da take nuna wuri da ke kusa da mai magana.
ne
/neː/
Kalmar tabbatarwa da take zuwa bayan suna na jinsin namiji don nuna cewa haka abin yake.
ni
/niː/
Wakilin suna mai zaman kansa na mai magana, wato kai da kanka.
rana
/raˈnaː/
Tsawon lokaci daga fitowar rana zuwa faɗuwarta; kwana ɗaya.
rasa
/raˈsa/
kaybetmek
ruwa
/ˈruwa/
su
saboda
/saˈboda/
çünkü
sai
/sai/
Kalmar da take nuna cewa wani abu ba zai yiwu ba sai an cika wani sharaɗi.
samu
/saˈmu/
elde etmek
sani
/saˈniː/
bilmek
sayi
/saˈji/
Ba da kuɗi don a mallaki wani abu.
sha
/ʃaː/
Sanya ruwa ko wani abu mai ruwa a baki a haɗiye shi.
shekara
/ʃeˈkara/
Tsawon lokaci na wata goma sha biyu; shekara guda.
shi
/ʃiː/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin namiji.
shiga
/ʃiˈɡa/
Motsawa daga waje zuwa ciki.
so
/soː/
Kasancewa da sha'awa ko marmarin samun wani abu ko yin shi.
sosai
/soˈsai/
Kalmar da take ƙarfafa ma'anar wani abu; ƙwarai da gaske.
su
/suː/
onlar
suka
/suka/
onlar
sun
/sun/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na uku a lokacin da aikin ya kammala.
suna
/suˈnaː/
Kalmar da ake kiran mutum ko abu da ita.
ta
/ta/
Wakilin suna na mace ɗaya da ke nuna aikin da ya wuce.
tafi
/taˈfi/
Motsawa daga wani wuri zuwa wani wuri; bar wurin da ake ciki.
tashi
/taˈʃi/
Daga jiki daga zaune ko kwanciya zuwa tsaye.
uba
/uˈbaː/
Namijin da ya haifi mutum; mahaifi.
uwa
/uˈwaː/
Macen da ta haifi mutum; mahaifiya.
wa
/waː/
kim
wannan
/wanˈnan/
bu
ya
/ja/
Wakilin suna na mutum ɗaya na jinsin namiji da ke nuna aikin da ya wuce.
yadda
/ˈjadda/
Kalmar da take nuna sigar ko hanyar yin wani abu.
yana
/jaˈna/
o
yanzu
/janˈzu/
Lokacin da ake ciki a halin yanzu, ba a baya ba ko gaba.
yaro
/jaːˈroː/
Ɗan ƙaramin mutum na namiji wanda bai kai balaga ba.
yau
/jau/
Ranar da muke ciki a wannan lokacin.
yaushe
/jauˈʃeː/
ne zaman
yawa
/jaˈwaː/
bolluk
yi
/jiː/
Aikata ko kammala wani abu.
za
/zaː/
Kalmar da take nuna cewa aikin zai faru a lokaci mai zuwa.
zai
/zai/
Wakilin da ke nuna cewa mutum ɗaya na namiji zai yi wani abu nan gaba.
zauna
/zauˈna/
Ajiye jiki a kan wani abu maimakon tsayawa; ko rayuwa a wani wuri.
zo
/zoː/
Matsowa kusa da mai magana ko wani wuri.
zuwa
/zuˈwaː/
Kalmar da take nuna wurin da za a nufa ko iyakar wani abu.
ƙarami
/kʼaˈrami/
küçük
ƙasa
/ˈkʼasaː/
Ƙasar da mutane suke zaune a kanta; ƙasa mai iyaka da gwamnati.
ɗaya
/ˈɗaja/
bir
a
/a/
de/da
Bir şeyin bulunduğu yeri ya da zamanı gösteren sözcük.
abinci
/aˈbintʃi/
Duk abin da mutum yake ci don ya sami ƙarfi da lafiya.
abu
/aˈbuː/
Duk wani abin da ake iya gani, riƙewa ko ambatawa.
aiki
/ˈaikiː/
Ƙoƙarin da mutum yake yi don samun abin dogaro ko cimma buri.
Allah
/ʔalˈlaː/
Mahalicci wanda ya yi sammai da ƙasa da dukkan halittu; Ubangiji.
amma
/amˈmaː/
Kalmar da take nuna saɓani ko bambanci tsakanin abubuwa biyu.
ba
/baː/
değil
Bir şeyin reddedildiğini ya da inkâr edildiğini gösteren sözcük.
babba
/ˈbabba/
Abin da ya fi girma ko yawa; mai girma.
biyu
/ˈbiju/
Lamba mai zuwa bayan ɗaya; adadi biyu.
can
/tʃan/
Kalmar da take nuna wuri mai nisa daga mai magana.
ce
/tʃeː/
Kalmar tabbatarwa da take zuwa bayan suna na jinsin mace don nuna cewa haka abin yake.
ci
/tʃiː/
Sanya abinci a baki, tauna shi, sannan a haɗiye.
cikin
/tʃiˈkin/
içinde
Bir şeyin başka bir şeyin içinde ya da ortasında olduğunu gösteren kelime.
da
/daː/
Kalmar haɗi da take haɗa kalmomi ko jimloli guda biyu.
don
/don/
Kalmar da take nuna dalili ko manufar yin wani abu.
duka
/duˈka/
hep, tüm
Bir şeyin eksiksiz, tam miktarını; hiçbir eksik olmadan olduğunu gösteren sözcük.
fara
/faˈra/
Kama farkon yin wani abu; ɗauko wani aiki.
faɗa
/faˈɗa/
Sanar da wani wani abu ta hanyar magana.
fita
/fiˈta/
çıkmak
İçeriden dışarıya çıkma.
gama
/ɡaˈma/
Kawo ƙarshen wani aiki ko abu; kammalawa.
gani
/ɡaˈniː/
Amfani da ido wajen ganin abu.
gari
/ɡaˈriː/
Wurin da mutane da yawa suke zaune tare, mai gidaje da kasuwanni.
gaya
/ɡaˈja/
Bayyana wa wani wani labari ko bayani da magana.
gida
/ɡiˈda/
Wurin da mutane suke zaune tare da iyalansu.
gobe
/goˈbe/
Ranar da take biye da yau.
hanya
/haˈnja/
Wurin da ake bi don isa wani wuri; titi ko turba.
idan
/iˈdan/
Kalmar da take gabatar da sharaɗin faruwar wani abu.
in
/in/
Kalmar da take nuna sharaɗi ko yiwuwar faruwar wani abu.
ina
/iˈnaː/
nerede
Yer sormak için kullanılan soru sözcüğü.
ita
/iˈta/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin mace.
iya
/iˈja/
Kasancewa da damar ko ƙwarewar yin wani abu.
ji
/ʒiː/
Amfani da kunne wajen jin sauti.
jiya
/ʒiˈja/
dün
Bugünden hemen önceki gün.
ka
/ka/
Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na namiji da ake magana da shi.
kai
/kai/
sen
Muhatabı erkek olan ikinci tekil şahıs zamiri.
kan
/kan/
Kalmar da take nuna cewa wani abu yana bisa ko saman wani abu.
kasuwa
/kaːˈsuwa/
Wurin da ake saye da sayar da kayayyaki.
kawo
/kaːˈwoː/
getirmek
Bir şeyi bir yerden konuşanın bulunduğu yere getirmek.
ki
/ki/
Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na mace da ake magana da ita.
kira
/kiˈraː/
Amfani da murya don kawo wani ko sanar da shi.
kuma
/ˈkuma/
Kalmar da take ƙara wani abu ga abin da aka riga aka faɗa.
kuɗi
/kuˈɗiː/
Takarda ko tsaba da ake amfani da su wajen saye da sayarwa.
kyau
/kʼjau/
Halin kasancewa mai kyau ko daɗi ga ido ko zuciya.
labari
/laːˈbariː/
haber
Bir şeyin olup bittiği ya da olup devam ettiği hakkında bilgi.
lafiya
/laːfiˈja/
Halin kasancewa cikin ƙoshin jiki ba tare da ciwo ba.
lokaci
/loˈkatʃi/
Tsawon ko wani ɓangare na zamani da ake auna faruwar abubuwa.
mace
/maˈtʃe/
kadın
Doğum yapabilen insan dişisi.
me
/meː/
Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar wani abu.
mu
/muː/
Wakilin suna na jam'i na mutum na farko, wato ni da wasu.
mun
/mun/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na farko a lokacin da aikin ya kammala.
mutane
/muˈtaːne/
insanlar
Birçok insan, yani birden fazla kişi.
mutum
/muˈtum/
Halittar Allah da take da hankali, tana magana kuma tana zaune a duniya.
na
/naː/
Kalmar da take nuna mallaka ko dangantaka tsakanin abubuwa biyu na jinsin namiji.
na (ni)
/naː/
Wakilin fa'ili na mutum na farko ɗaya a lokacin da aikin ya wuce.
namiji
/naˈmiʒi/
Baligin mutum na jinsin da ba ya haihuwa.
nan
/nan/
Kalmar da take nuna wuri da ke kusa da mai magana.
ne
/neː/
Kalmar tabbatarwa da take zuwa bayan suna na jinsin namiji don nuna cewa haka abin yake.
ni
/niː/
Wakilin suna mai zaman kansa na mai magana, wato kai da kanka.
rana
/raˈnaː/
Tsawon lokaci daga fitowar rana zuwa faɗuwarta; kwana ɗaya.
rasa
/raˈsa/
kaybetmek
Sahip olunan bir şeyi yitirmek ya da ondan mahrum kalmak.
ruwa
/ˈruwa/
su
İçilen ve yıkanmada kullanılan temiz sular.
saboda
/saˈboda/
çünkü
Bir şeyin neden yapıldığını açıklayan sözcük.
sai
/sai/
Kalmar da take nuna cewa wani abu ba zai yiwu ba sai an cika wani sharaɗi.
samu
/saˈmu/
elde etmek
Bir şeyi sahiplenmek ya da elde etmek.
sani
/saˈniː/
bilmek
Bir şey hakkında bilgi veya anlayışa sahip olmak.
sayi
/saˈji/
Ba da kuɗi don a mallaki wani abu.
sha
/ʃaː/
Sanya ruwa ko wani abu mai ruwa a baki a haɗiye shi.
shekara
/ʃeˈkara/
Tsawon lokaci na wata goma sha biyu; shekara guda.
shi
/ʃiː/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin namiji.
shiga
/ʃiˈɡa/
Motsawa daga waje zuwa ciki.
so
/soː/
Kasancewa da sha'awa ko marmarin samun wani abu ko yin shi.
sosai
/soˈsai/
Kalmar da take ƙarfafa ma'anar wani abu; ƙwarai da gaske.
su
/suː/
onlar
Üçüncü şahıs çoğul zamiri, yani birçok insan.
suka
/suka/
onlar
Üçüncü şahıs çoğul özne zamiri; fiilin geçmişte, ardışık olarak yapıldığını belirtir.
sun
/sun/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na uku a lokacin da aikin ya kammala.
suna
/suˈnaː/
Kalmar da ake kiran mutum ko abu da ita.
ta
/ta/
Wakilin suna na mace ɗaya da ke nuna aikin da ya wuce.
tafi
/taˈfi/
Motsawa daga wani wuri zuwa wani wuri; bar wurin da ake ciki.
tashi
/taˈʃi/
Daga jiki daga zaune ko kwanciya zuwa tsaye.
uba
/uˈbaː/
Namijin da ya haifi mutum; mahaifi.
uwa
/uˈwaː/
Macen da ta haifi mutum; mahaifiya.
wa
/waː/
kim
Bir kişiyi sormak için kullanılan soru zamiri.
wannan
/wanˈnan/
bu
Konuşana yakın olan bir nesne veya kişiyi gösteren sözcük.
ya
/ja/
Wakilin suna na mutum ɗaya na jinsin namiji da ke nuna aikin da ya wuce.
yadda
/ˈjadda/
Kalmar da take nuna sigar ko hanyar yin wani abu.
yana
/jaˈna/
o
Bir erkeğin şu anda bir şey yapmakta olduğunu gösteren zamir.
yanzu
/janˈzu/
Lokacin da ake ciki a halin yanzu, ba a baya ba ko gaba.
yaro
/jaːˈroː/
Ɗan ƙaramin mutum na namiji wanda bai kai balaga ba.
yau
/jau/
Ranar da muke ciki a wannan lokacin.
yaushe
/jauˈʃeː/
ne zaman
Zamanı sormak için kullanılan soru sözcüğü.
yawa
/jaˈwaː/
bolluk
Miktarca fazla olma durumu; az olmama.
yi
/jiː/
Aikata ko kammala wani abu.
za
/zaː/
Kalmar da take nuna cewa aikin zai faru a lokaci mai zuwa.
zai
/zai/
Wakilin da ke nuna cewa mutum ɗaya na namiji zai yi wani abu nan gaba.
zauna
/zauˈna/
Ajiye jiki a kan wani abu maimakon tsayawa; ko rayuwa a wani wuri.
zo
/zoː/
Matsowa kusa da mai magana ko wani wuri.
zuwa
/zuˈwaː/
Kalmar da take nuna wurin da za a nufa ko iyakar wani abu.
ƙarami
/kʼaˈrami/
küçük
Büyük olmayan; küçük.
ƙasa
/ˈkʼasaː/
Ƙasar da mutane suke zaune a kanta; ƙasa mai iyaka da gwamnati.
ɗaya
/ˈɗaja/
bir
Saymada ilk sayı; tek bir miktar.