İzlandaca Kelime Haznesini Keşfet

af

/aːv/

forsetning sem táknar uppruna, orsök eða hluta af einhverju.

aftur

/ˈaftʏr/

atviksorð sem táknar á ný, í annað sinn, eða til baka.

allt

/al̥t/

her şey

Bütünlüğü ya da her bir öğeyi belirten belirsiz orta cins zamir.

alltaf

/ˈal̥taf/

atviksorð sem táknar á öllum tímum, án undantekninga.

annar

/ˈanːar/

óákveðið fornafn sem táknar hinn af tveimur eða einhvern annan en þann sem nefndur var.

að

/að/

ki

Fiilde yan cümlecik ya da mastar yöneten bağlaç.

aðeins

/ˈaːðeins/

atviksorð sem táknar einungis, ekki meira en, eða örlítið.

bara

/ˈpaːra/

atviksorð sem táknar einungis eða ekkert annað en; algengt í talmáli.

barn

/patn̥/

çocuk

henüz yetişkin olmayan genç insan yavrusu.

dagur

/ˈtaːɣʏr/

gün

gece yarısından gece yarısına kadar olan süre, ya da günün aydınlık bölümü.

eftir

/ˈɛftɪr/

forsetning sem táknar tíma á eftir einhverju eða höfund verks.

eiga

/ˈeiːja/

að hafa eignarrétt á einhverju eða vera skyldur til einhvers.

einn

/eitn̥/

töluorðið sem táknar eitt, númer 1.

ekki

/ˈɛhcɪ/

neitunaratviksorð sem afneitar sögn eða fullyrðingu.

en

/ɛːn/

ama

iki öge arasında karşıtlık veya çelişki belirten bağlaç.

er

/ɛːr/

3. persóna eintölu í nútíð af sögninni „vera“; táknar tilvist eða eiginleika.

eða

/ˈɛːða/

veya

iki ya da daha fazla seçenek arasında tercih bildiren bağlaç.

fara

/ˈfaːra/

að hreyfast frá einum stað til annars, að leggja af stað.

fyrir

/ˈfɪːrɪr/

forsetning sem táknar tilgang, framan við eitthvað eða í þágu einhvers.

gaman

/ˈkaːman/

eğlence

haz veya eğlence; genellikle „það er gaman“ gibi bir ifadede kullanılır.

gera

/ˈcɛːra/

að framkvæma verk, búa til eða valda einhverju.

geta

/ˈcɛːta/

að vera fær um að gera eitthvað; hafa getu eða möguleika.

gott

/kɔht/

hvorugkynsmynd lýsingarorðsins „góður“; sem er af góðum gæðum eða ánægjulegt.

góður

/ˈkouːðʏr/

sem hefur góða eiginleika, er af háum gæðum eða vænn í lund.

hafa

/ˈhaːva/

að eiga eitthvað, halda á eða búa yfir einhverju; einnig hjálparsögn í núliðinni tíð.

hann

/hanː/

persónufornafn í 3. persónu eintölu karlkyns sem vísar til karlmanns eða karlkyns orðs.

heima

/ˈheiːma/

evde

Kişinin kendi evinde ya da evinde bulunduğunu belirten zarf.

heita

/ˈheiːta/

að bera tiltekið nafn.

hjá

/çauː/

yanında

Birinin yanında veya yakınında olmayı, çoğunlukla bir kişiyi, belirten edat.

hvað

/kvað/

ne

nesne, konu veya olay hakkında soru soran soru zamiri.

hvaða

/ˈkvaːða/

hangi

hangi türü ya da birçok seçenekten hangisini soran soru sıfatı

hver

/kvɛːr/

spurnarfornafn sem spyr um persónu eða einstakling úr hópi.

hvernig

/ˈkvɛtnɪɣ/

nasıl

bir şeyin biçimini ya da yöntemini soran soru zarfı.

hér

/hjɛːr/

atviksorð sem táknar á þessum stað, nálægt þeim sem talar.

hún

/huːn/

persónufornafn í 3. persónu eintölu kvenkyns sem vísar til konu eða kvenkyns orðs.

hús

/huːs/

bygging sem fólk býr í eða notar.

já

/jauː/

játunarorð sem lýsir samþykki eða jákvæðu svari.

kannski

/ˈkʰansciː/

atviksorð sem lýsir óvissu eða möguleika, ef til vill.

koma

/ˈkʰɔːma/

gelmek

konuşanın bulunduğu yere yaklaşmak veya o yere ulaşmak

kona

/ˈkʰɔːna/

fullorðin kvenkyns mannvera; einnig eiginkona.

kvöld

/kvœlt/

síðasti hluti dagsins, þegar tekur að dimma en fyrir nótt.

land

/lant/

afmarkað svæði jarðar með sjálfstæðri stjórn; einnig þurrlendi.

líf

/liːv/

það ástand að vera lifandi; tilvera lífveru frá fæðingu til dauða.

líka

/ˈliːka/

atviksorð sem táknar að eitthvað gildi einnig eða jafnframt.

lítill

/ˈliːtɪtl̥/

sem er smár að stærð eða umfangi.

maður

/ˈmaːðʏr/

mannvera; oft notað um karlmann eða sem óákveðið fornafn um fólk almennt.

með

/mɛːð/

ile

birlikteliği, eşliği veya kullanılan aracı belirten edat

mig

/mɪːɣ/

beni

«ben» kişisel zamirinin belirtme hâli.

mikill

/ˈmɪːcɪtl̥/

sem er stór, umfangsmikill eða í miklu magni.

mikið

/ˈmɪːcɪð/

atviksorð eða lýsingarorð sem táknar stórt magn eða háan gráðu.

minn

/mɪnː/

eignarfornafn í 1. persónu eintölu karlkyns sem táknar eign þess sem talar.

mjög

/mjœːɣ/

atviksorð sem styrkir merkingu lýsingarorðs eða atviksorðs, í miklum mæli.

morgunn

/ˈmɔrɣʏnː/

fyrsti hluti dagsins eftir að birtir; tíminn frá sólarupprás fram til hádegis.

mér

/mjɛːr/

þágufall af persónufornafninu „ég“.

nei

/neiː/

neitunarorð sem lýsir höfnun eða neikvæðu svari.

nótt

/nouht/

myrki hluti sólarhringsins, frá kvöldi til morguns.

nú

/nuː/

atviksorð sem táknar þennan tíma, á þessari stundu.

nýr

/niːr/

sem er nýlega til orðinn, ekki gamall eða notaður áður.

og

/ɔːɣ/

ve

Eşdeğer sözcükleri, söz öbeklerini veya cümleleri birbirine bağlayan bağlaç.

okkur

/ˈɔhkʏr/

þolfall og þágufall af persónufornafninu „við“.

segja

/ˈsɛiːja/

að tjá eitthvað með orðum, koma boðum á framfæri.

sem

/sɛːm/

ki

önündeki ada bağlanan ilgi zamiri.

sig

/sɪːɣ/

afturbeygt fornafn í 3. persónu sem vísar aftur til geranda setningarinnar.

sinn

/sɪnː/

kendi

Cümlenin öznesine gönderme yapan üçüncü kişi dönüşlü iyelik zamiri.

sjá

/sjauː/

görmek

gözlerle algılamak, görme duyusuyla bir şeyi ayırt etmek.

stór

/stouːr/

sem er mikill að stærð eða umfangi.

svo

/svɔː/

atviksorð sem táknar á þennan hátt, því næst eða í svo miklum mæli.

taka

/ˈtʰaːka/

að grípa eða ná í eitthvað með höndum, eða veita einhverju viðtöku.

til

/tʰɪːl/

forsetning sem táknar stefnu að einhverju eða tilgang.

tveir

/tveiːr/

töluorðið sem táknar tvennt, númer 2.

tími

/ˈtʰiːmɪ/

framvinda atburða; tímabil eða kennslustund.

um

/ʏːm/

hakkında, etrafında

bir konuyu ya da bir alanın çevresindeki hareketi belirten edat.

var

/vaːr/

idi

„Olmak” fiilinin geçmiş zamanında 1. ve 3. tekil kişi çekimi.

vatn

/vaʰtn̥/

tær, litlaus vökvi sem lífverur þurfa; einnig stöðuvatn.

vel

/vɛːl/

atviksorð sem táknar að eitthvað sé gert á góðan eða heppilegan hátt.

vera

/ˈvɛːra/

olmak

var olmak, belirli bir yerde bulunmak ya da belirli bir özelliğe sahip olmak.

verða

/ˈvɛrða/

að breytast í eitthvað, taka á sig nýtt ástand eða vera skylt að gera.

vilja

/ˈvɪːlja/

að langa til einhvers, hafa löngun eða ásetning.

vinur

/ˈvɪːnʏr/

arkadaş

birini iyi tanıyan ve seven kişi; dost.

vita

/ˈvɪːta/

að hafa vitneskju um eitthvað, þekkja staðreynd.

við

/vɪːð/

persónufornafn í 1. persónu fleirtölu sem vísar til þess sem talar og annarra.

yfir

/ˈɪːvɪr/

forsetning sem táknar að vera ofar einhverju eða hreyfingu þvert yfir.

á

/auː/

forsetning sem táknar að eitthvað sé ofan á fleti eða á tilteknum stað.

ár

/auːr/

tímabil sem svarar til eins hrings jarðar um sólina, tólf mánuðir.

ég

/jɛːɣ/

persónufornafn í 1. persónu eintölu sem sá notar sem talar um sjálfan sig.

í

/iː/

forsetning sem táknar staðsetningu innan einhvers eða hreyfingu inn í eitthvað.

úr

/uːr/

forsetning sem táknar að eitthvað komi innan úr einhverju eða sé gert úr efni.

þar

/θaːr/

atviksorð sem táknar á þeim stað, fjær þeim sem talar.

þau

/θœyː/

persónufornafn í 3. persónu fleirtölu hvorugkyns, notað um blandaðan hóp fólks.

það

/θaːð/

persónufornafn í hvorugkyni eintölu sem vísar til hlutar eða óákveðins efnis.

þegar

/ˈθɛːɣar/

samtenging sem táknar tímann sem eitthvað gerist á.

þeir

/θeiːr/

persónufornafn í 3. persónu fleirtölu karlkyns sem vísar til hóps karla eða karlkyns orða.

þessi

/ˈθɛsːɪ/

bu

uzak olmayan bir şeyi, yer ya da zaman bakımından yakın olanı gösteren işaret zamiri.

þig

/θɪːɣ/

þolfall af persónufornafninu „þú“.

þinn

/θɪnː/

eignarfornafn í 2. persónu eintölu sem táknar eign viðmælanda.

þið

/θɪːð/

persónufornafn í 2. persónu fleirtölu sem vísar til margra sem ávarpaðir eru.

þurfa

/ˈθʏrva/

að hafa þörf fyrir eitthvað eða vera nauðsynlegt að gera.

því

/θviː/

samtenging sem gefur ástæðu eða orsök, oft í „því að“.

þá

/θauː/

atviksorð sem vísar til liðins eða komandi tíma, á þeim tíma.

þú

/θuː/

persónufornafn í 2. persónu eintölu sem vísar til þess sem ávarpaður er.