eenzaam

Ik voelde me eenzaam in de grote stad.

Ik vóelde me éénzaam in de gróte stád.

Büyük şehirde kendimi yalnız hissettim.

Na de verhuizing was ze vaak eenzaam.

Na de verhúizing was ze váak éénzaam.

Taşınmadan sonra sık sık yalnızdı.

Het huis stond eenzaam aan de rand van het bos.

Het húis stond éénzaam aan de ránd van het bós.

Ev ormanın kenarında tek başına duruyordu.

Een eenzame boom groeide op de heuvel.

Een éénzame bóom groeide op de héuvel.

Tepe üzerinde yalnız bir ağaç yetişiyordu.

Hij woonde jarenlang eenzaam op een eiland.

Hij wóonde járenlang éénzaam op een éiland.

Yıllarca bir adada yalnız yaşadı.

Ze liep eenzaam door de lege straten.

Ze líep éénzaam door de lége stráten.

Boş sokaklarda yalnız yürüdü.