1
isim[U]
Kişinin yanlış, uygunsuz ya da toplumsal olarak kabul edilemez bir şey yaptığının bilincinde olmasından kaynaklanan acı verici bir mahcubiyet, suçluluk veya aşağılanma duygusu; utanç.
scháamte
Telaffuz
Etimoloji
Felemenkçe schamen veya zich schamen, “utanmak” fiilinden, adlaştırıcı -te ekiyle; İngilizce shame ile ilişkilidir.
Örnekler
Hij voelde diepe schaamte na zijn fout.
Hij vóelde díepe scháamte na zijn fóut.
Hatasından sonra derin bir utanç duydu.
Uit schaamte durfde ze niets te zeggen.
Uit scháamte dúrfde ze níets te zéggen.
Utançtan bir şey söylemeye cesaret edemedi.
Er rust nog veel schaamte op dat onderwerp.
Er rúst nog véel scháamte op dat ónderwerp.
O konu hâlâ büyük bir utanca neden oluyor.
Eş Anlamlılar
Zıt Anlamlılar
Eşdizimler
Yapay zekâ tarafından oluşturuldu