Arnavutça Kelime Haznesini Keşfet

ai

/ai/

Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.

ajo

/aˈjɔ/

o

Üçüncü tekil şahıs, dişil cinsiyet için kullanılan kişi zamiri.

ata

/aˈta/

onlar

Erkek ya da karışık cinsiyet için üçüncü şahıs çoğul kişi zamiri.

atje

/aˈtje/

orada

Konuşandan uzakta, o yerde.

baba

/baˈba/

baba

Kendi çocuklarına göre erkek; ata.

bëj

/bəj/

Kryej një veprim ose punë; sjell diçka në jetë.

cili

/ˈtsili/

Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.

deri

/ˈderi/

kadar

Bir yerin ya da zamanın son sınırını bildiren edat.

dhe

/ðe/

Lidhëz bashkërenditëse që shërben për të bashkuar fjalë, togje a fjali.

di

/di/

Kam njohuri a dijeni për diçka; jam në gjendje të bëj diçka.

ditë

/ˈditə/

Koha nga lindja deri në perëndimin e diellit; njësi kohore prej njëzet e katër orësh.

dje

/dje/

Në ditën që shkoi para së sotmes.

do

/dɔ/

Pjesëz që përdoret me lidhoren për të ndërtuar kohën e ardhme.

dorë

/ˈdɔrə/

el

Omuzdan parmak uçlarına kadar uzanan, tutmaya ve çalışmaya yarayan vücut bölümü.

dua

/ˈdua/

istemek

Bir şeye karşı isteğim ya da ihtiyacım var.

e

/e/

ve

Sözcükleri ya da cümleleri birbirine bağlamaya yarayan bağlaç; 've' ile eşdeğer.

edhe

/ˈeðe/

Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.

emër

/ˈemər/

Fjala me të cilën thirret a njihet një njeri, send a vend.

faleminderit

/faleminˈderit/

Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.

fjalë

/ˈfjalə/

Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.

flas

/flas/

Shpreh mendimet me zë; bisedoj.

gjithashtu

/ɟiˈθaʃtu/

Në të njëjtën mënyrë; njësoj edhe; po ashtu.

gjithnjë

/ɟiθˈɲə/

Në çdo kohë; pa ndërprerje; përherë.

gjithë

/ˈɟiθə/

Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.

gjë

/ɟə/

Send a çështje e papërcaktuar; diçka.

herë

/ˈhɛrə/

kez

Bir şeyin olduğu an ya da durum; bir eylemin sırası.

i

/i/

tamlayan

Erkek cinsindeki ad ve sıfatlarla kullanılan öndeki bir takı.

jam

/jam/

Folje që tregon ekzistencë, gjendje a cilësi të vetes së parë.

jap

/jap/

vermek

Birine bir şey veririm ya da bırakırım; sunarım.

jetë

/ˈjetə/

Gjendja e të gjallit; koha nga lindja deri në vdekje.

jo

/jɔ/

hayır

Karşı çıkma ya da kabul etmeme bildiren olumsuz edat.

ju

/ju/

Përemër vetor i vetës së dytë shumës; përdoret edhe si formë nderimi për një njeri.

ka

/ka/

Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.

kam

/kam/

Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.

keq

/kec/

Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.

kjo

/kjɔ/

Përemër dëftor femëror për një send a njeri të afërt.

kohë

/ˈkɔhə/

Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.

ku

/ku/

Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.

kur

/kur/

Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.

kurrë

/ˈkurə/

asla

Hiçbir zaman; asla.

kush

/kuʃ/

Përemër pyetës që pyet për një njeri.

ky

/ky/

Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.

këtu

/kəˈtu/

Në këtë vend, afër folësit.

këtë

/ˈkətə/

Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.

madh

/mað/

büyük

Boyut, miktar veya önem bakımından büyük olan; geniş ya da güçlü.

marr

/mar/

almak

Bir şeyi elle tutmak ya da almak; onu kendime mal etmek.

mbi

/mbi/

Parafjalë që tregon vend më lart se diçka ose në sipërfaqe të saj.

me

/me/

Parafjalë që tregon shoqërim, mjet ose mënyrë.

mirë

/ˈmirə/

Që ka cilësi të mira; i pëlqyeshëm a i dobishëm.

mjaft

/mjaft/

Në sasi a masë të mjaftueshme; sa duhet.