Перегляд словника Есперанто

akvo

/ˈak.vo/

Travidebla senkolora likvaĵo, kiun oni trinkas kaj kiu formas riverojn, lagojn kaj marojn.

al

/al/

Prepozicio, kiu montras direkton aŭ celon de ago, ofte la ricevanton.

amiko

/aˈmi.ko/

друг

Особа, до якої відчувають дружбу і з якою мають довірливі та теплі стосунки.

ankaŭ

/ˈan.kaʊ/

Adverbo, kiu aldonas ion al jam dirita afero, montrante ke io validas same.

ankoraŭ

/anˈko.raʊ/

Adverbo de tempo, kiu montras daŭron de stato ĝis la nuna momento aŭ ripeton.

antaŭ

/ˈan.taʊ/

Prepozicio, kiu montras pozicion en la fronto de io aŭ tempon pli fruan ol io.

aŭ

/aʊ/

Konjunkcio, kiu prezentas elekton aŭ alternativon inter du aŭ pli da eblecoj.

bela

/ˈbe.la/

Plaĉanta al la okuloj aŭ al la sentoj; havanta harmonion kaj agrablecon.

bona

/ˈbo.na/

Havanta pozitivajn ecojn; taŭga, kvalita aŭ morale laŭdinda.

de

/de/

з, від

Прийменник, що вказує на належність, походження, відхід або діяча в пасивному реченні.

devi

/ˈde.vi/

Esti devigita aŭ necesigita fari ion; havi devon aŭ neceson.

diri

/ˈdi.ri/

Esprimi ion per vortoj; komuniki penson aŭ informon parole.

doni

/ˈdo.ni/

Transdoni ion al alia persono, tiel ke ĝi fariĝas ties; havigi ion al iu.

du

/du/

два

Числівник, що виражає кількість, рівну одному плюс одному.

el

/el/

Prepozicio, kiu montras eliron el interno de io aŭ materialon, el kiu io konsistas.

en

/en/

у

Прийменник, що вказує на знаходження всередині чогось або на час, протягом якого щось відбувається.

esti

/ˈes.ti/

Ekzisti; havi ian econ aŭ staton; troviĝi en iu loko.

fari

/ˈfa.ri/

Krei aŭ produkti ion per ago; plenumi agon aŭ laboron.

granda

/ˈɡran.da/

Havanta ampleksan grandecon, dimension aŭ gravecon; ne malgranda.

havi

/ˈha.vi/

Posedi ion; teni ion kiel sian; enteni econ aŭ rilaton.

hejmo

/ˈhej.mo/

дім

Місце, де живуть і почуваються як удома; власне житло та його атмосфера.

hodiaŭ

/hoˈdi.aʊ/

сьогодні

Прислівник часу, що позначає теперішній день; у цей день.

homo

/ˈho.mo/

Estaĵo apartenanta al la homa specio; individua persono, viro aŭ virino.

ili

/ˈi.li/

Persona pronomo de la tria persono plurala, uzata por pluraj personoj aŭ aĵoj.

infano

/inˈfa.no/

дитина

Молода людина, яка ще не досягла повноліття; нащадок батьків.

inter

/ˈin.ter/

Prepozicio, kiu montras pozicion aŭ rilaton en la mezo de du aŭ pli da aĵoj aŭ personoj.

iri

/ˈi.ri/

Moviĝi de unu loko al alia, precipe piede aŭ ĝenerale direktiĝi ien.

iu

/ˈi.u/

Nedifina vorto, kiu indikas neprecizigitan personon aŭ aĵon.

jam

/jam/

Adverbo de tempo, kiu montras, ke io okazis pli frue ol atendite aŭ ĝis la nuna momento.

jaro

/ˈja.ro/

рік

Період у дванадцять місяців; час, за який Земля обертається навколо Сонця.

jes

/jes/

так

Слово для ствердної відповіді або згоди; протилежне «не».

kaj

/kaj/

Konjunkcio, kiu kunligas du aŭ pli da vortoj, frazpartoj aŭ frazoj samspecaj.

ke

/ke/

Subjunkcio, kiu enkondukas substantivan subpropozicion, ligante ĝin al la ĉefa frazo.

kiam

/ˈki.am/

Demanda aŭ rilata adverbo de tempo, kiu demandas aŭ indikas la momenton de ago.

kie

/ˈki.e/

Demanda aŭ rilata adverbo de loko, kiu demandas aŭ indikas la lokon de io.

kiel

/ˈki.el/

Demanda aŭ rilata adverbo de maniero, kiu demandas aŭ montras la manieron aŭ gradon de io.

kio

/ˈki.o/

що

Питальне або відносне слово, яке запитує про річ, справу чи ідею, не визначаючи її виду.

kiu

/ˈki.u/

Demanda aŭ rilata vorto, kiu identigas personon aŭ aĵon el difinita aro.

kun

/kun/

Prepozicio, kiu montras kunecon aŭ akompanon inter personoj aŭ aĵoj.

la

/la/

означений артикль

Означений артикль, уживаний перед іменником, щоб показати, що йдеться про відому або вже згадану річ; не змінюється за числом або відмінком.

labori

/laˈbo.ri/

Fari penan aŭ profesian agadon por atingi rezulton aŭ gajni vivrimedojn.

lando

/ˈlan.do/

Teritorio kun difinitaj limoj, propra registaro kaj loĝantaro; ŝtato aŭ nacio.

lerni

/ˈler.ni/

Akiri scion, kapablon aŭ kutimon per studo, ekzercado aŭ sperto.

li

/li/

Persona pronomo de la tria persono singulara, uzata por vira estaĵo.

libro

/ˈli.bro/

Kunligitaj presitaj aŭ skribitaj folioj formantaj verkon, kiun oni legas.

lingvo

/ˈliŋ.ɡvo/

Sistemo de vortoj kaj reguloj, per kiu homoj komunikas pensojn parole aŭ skribe.

loko

/ˈlo.ko/

Difinita parto de spaco; punkto aŭ areo, kie io troviĝas aŭ okazas.

malgranda

/mal.ˈɡran.da/

Havanta malgrandan grandecon aŭ dimension; ne granda.

mano

/ˈma.no/

La fina parto de la brako, konsistanta el manplato kaj kvin fingroj, uzata por preni kaj tuŝi.

manĝi

/ˈman.d͡ʒi/

Enigi nutraĵon en la buŝon, maĉi kaj gluti ĝin por nutri sin.