Перегляд словника Галісійська

a

/a/

Artigo determinado feminino singular que precede un substantivo coñecido.

agardar

/aɣaɾˈðaɾ/

Verbo que expresa permanecer nun sitio ata que ocorra algo ou chegue alguén.

agora

/aˈɣɔɾa/

Adverbio que indica o momento presente.

algún

/alˈɣuŋ/

Indefinido que sinala unha persoa ou cousa non concreta dun conxunto.

aló

/aˈlɔ/

Adverbio que sinala un lugar afastado de quen fala.

ano

/ˈano/

Período de doce meses; unidade de tempo que tarda a Terra en dar a volta ao Sol.

antes

/ˈantes/

Adverbio que indica un momento anterior no tempo.

ao

/aw/

Contracción da preposición 'a' co artigo 'o'.

aquel

/aˈkɛl/

той

Вказівний детермінатив, що позначає щось, віддалене від мовця й слухача.

aquí

/aˈki/

Adverbio que sinala o lugar onde está quen fala.

así

/aˈsi/

Adverbio de modo que indica a maneira en que se fai algo.

ata

/ˈata/

до

Прийменник, що вказує на межу простору, часу або дії.

auga

/ˈawɣa/

Líquido transparente, sen cor nin sabor, esencial para a vida.

aínda

/aˈiŋda/

Adverbio que indica a continuidade dunha situación ata o momento actual.

ben

/beŋ/

добре

Прислівник, що виражає, що щось робиться правильно або задовільно.

cabo

/ˈkaβo/

кінець

Кінець або завершення чогось; уживається у звороті «ao cabo» зі значенням «нарешті».

cada

/ˈkaða/

Indefinido que sinala individualmente os elementos dun conxunto.

cando

/ˈkando/

Adverbio ou conxunción que indica o momento no que ocorre algo.

casa

/ˈkasa/

Edificio ou vivenda onde mora unha persoa ou familia.

chamar

/tʃaˈmaɾ/

Verbo que expresa dicir en voz alta o nome de alguén para que acuda ou atenda.

cidade

/θiˈðaðe/

Núcleo de poboación grande, con moitas casas e servizos.

comer

/koˈmeɾ/

їсти

Дієслово, що означає брати їжу ротом і ковтати її.

como

/ˈkomo/

Adverbio que expresa modo ou comparación.

con

/kõŋ/

з

Прийменник, що вказує на супровід, інструмент або спосіб.

contra

/ˈkontɾa/

Preposición que indica oposición ou contacto físico con algo.

cousa

/ˈkowsa/

Todo o que existe, sexa material ou abstracto, e que non se nomea con precisión.

dar

/ˈdaɾ/

давати

Дієслово, що виражає передавання або поступлення чогось комусь.

de

/de/

Preposición que indica orixe, posesión, materia ou pertenza.

deixar

/dejˈʃaɾ/

Verbo que expresa abandonar algo ou permitir que continúe nun sitio.

despois

/desˈpojs/

Adverbio que indica un momento posterior no tempo.

dicir

/diˈθiɾ/

Verbo que expresa a acción de expresar algo con palabras.

día

/ˈdi.a/

Período de vinte e catro horas; tempo no que hai luz solar.

e

/e/

Conxunción copulativa que une palabras ou oracións do mesmo nivel.

ela

/ˈela/

Pronome persoal de terceira persoa feminina do singular.

en

/en/

у

Прийменник, що вказує на місце, час або спосіб.

entre

/ˈentɾe/

Preposición que indica posición no medio de dúas ou máis cousas.

ese

/ˈese/

Demostrativo que sinala algo próximo a quen escoita.

estar

/esˈtaɾ/

бути

Дієслово, що виражає тимчасовий стан, ситуацію або місцезнаходження.

este

/ˈeste/

Demostrativo que sinala algo próximo a quen fala.

eu

/ˈew/

Pronome persoal de primeira persoa do singular.

facer

/faˈθeɾ/

Verbo que expresa a acción de crear, elaborar ou realizar algo.

falar

/faˈlaɾ/

Verbo que expresa comunicarse mediante palabras.

forma

/ˈfɔɾma/

форма

Зовнішній вигляд або конфігурація чогось; спосіб робити щось.

gran

/ɡɾaŋ/

Forma apocopada de 'grande' cando vai antes do substantivo, indica importancia ou intensidade.

grande

/ˈɡɾande/

Que ten un tamaño, cantidade ou importancia superior ao normal.

gustar

/ɡusˈtaɾ/

Verbo que expresa que algo resulta agradable ou produce pracer.

home

/ˈɔme/

Persoa adulta de sexo masculino.

ir

/ˈiɾ/

йти

Дієслово, що виражає рух у напрямку до іншого місця, ніж те, де перебувають.

lugar

/luˈɣaɾ/

Espazo ou sitio onde está ou pode estar algo ou alguén.

mellor

/meˈʎɔɾ/

Comparativo de 'bo'; que supera en calidade a outra cousa.

mesmo

/ˈmezmo/

той самий

Який є тотожним або самим тим, про що йдеться.

meu

/mew/

Posesivo que indica pertenza a quen fala.

moi

/moj/

Adverbio de cantidade que intensifica un adxectivo ou outro adverbio.

muller

/muˈʎeɾ/

Persoa adulta de sexo feminino.

mundo

/ˈmundo/

Conxunto de todo o que existe; a Terra e os seus habitantes.

máis

/ˈmajs/

більше

Прислівник кількості, що вказує на більший ступінь або кількість.

neno

/ˈneno/

Persoa de curta idade, especialmente de sexo masculino.

noite

/ˈnojte/

Período de escuridade entre o solpor e o amencer.

non

/nõŋ/

Adverbio de negación que nega unha acción ou afirmación.

novo

/ˈnɔβo/

новий

Який існує або з'явився недавно; недавній.

nunca

/ˈnuŋka/

Adverbio de negación temporal que indica en ningún momento.

nós

/ˈnɔs/

Pronome persoal de primeira persoa do plural.

o

/o/

означений артикль

Чоловічий означений артикль однини, що стоїть перед відомим або конкретним іменником.

onde

/ˈonde/

Adverbio que pregunta ou indica o lugar.

ou

/ow/

Conxunción disxuntiva que presenta unha alternativa.

outro

/ˈowtɾo/

інший

Невизначений займенниковий означник, що вказує на особу або річ, відмінну від згаданої.

para

/ˈpaɾa/

Preposición que indica finalidade, destino ou dirección.

parecer

/paɾeˈθeɾ/

Verbo que expresa ter a aparencia de algo ou dar unha impresión.

parte

/ˈpaɾte/

Porción ou fracción dun todo.

pasar

/paˈsaɾ/

Verbo que expresa moverse dun sitio a outro ou transcorrer o tempo.

país

/paˈis/

Territorio cunha organización política e uns habitantes propios.

pero

/ˈpeɾo/

Conxunción adversativa que contrapón dúas ideas.

poder

/poˈðeɾ/

могти

Дієслово, що виражає здатність, можливість або дозвіл щось зробити.

por

/poɾ/

Preposición que indica causa, medio, lugar de tránsito ou axente.

pouco

/ˈpowko/

мало

Прислівник або невизначений займенник, що вказує на невелику кількість або ступінь.

primeiro

/pɾiˈmejɾo/

Ordinal que ocupa o lugar número un nunha serie.

que

/ke/

що

Сполучник, що вводить підрядне речення.

querer

/keˈɾeɾ/

Verbo que expresa desexo ou vontade de algo.

saber

/saˈβeɾ/

Verbo que expresa ter coñecemento de algo.

se

/se/

Conxunción condicional que introduce unha hipótese ou condición.

seica

/ˈsejka/

Adverbio que expresa que algo se supón ou se di, sen total certeza.

semana

/seˈmana/

Período de sete días consecutivos.

sempre

/ˈsempɾe/

Adverbio que indica en todo momento ou de maneira continua.

ser

/ˈseɾ/

бути

Дієслово, що виражає існування, тотожність або сталу ознаку.

seu

/ˈsew/

Posesivo que indica pertenza a unha terceira persoa.

seus

/ˈsews/

Posesivo masculino plural que indica pertenza a unha terceira persoa.

tal

/ˈtal/

такий

Неозначений, що стосується чогось уже згаданого або такого роду.

tamén

/taˈmeŋ/

Adverbio que indica que algo se engade ou coincide co xa dito.

tanto

/ˈtanto/

Indefinido ou adverbio que expresa unha cantidade ou grao elevado.

tempo

/ˈtempo/

Sucesión de momentos na que transcorren os feitos.

ter

/ˈteɾ/

Verbo que expresa posesión ou obriga.

todo

/ˈtoðo/

Indefinido que expresa totalidade ou conxunto completo.

traballo

/tɾaˈβaʎo/

Actividade que unha persoa realiza, xeralmente a cambio dun salario.

traer

/tɾaˈeɾ/

приносити

Дієслово, що означає приносити щось туди, де перебуває мовцем.

tres

/ˈtɾes/

Número cardinal que segue ao dous e precede ao catro.

un

/uŋ/

Artigo indeterminado masculino singular; sinala algo non coñecido previamente.

ver

/ˈbeɾ/

Verbo que expresa a percepción de algo cos ollos.

vez

/ˈbeθ/

Cada unha das ocasións en que ocorre ou se repite algo.

vida

/ˈbiða/

Estado dos seres que nacen, crecen e morren; tempo que dura ese estado.

vir

/ˈbiɾ/

Verbo que expresa desprazarse cara ao lugar onde está quen fala.