Перегляд словника Хауса

a

/a/

в

Слово, що вказує на місце або час, де або коли щось відбувається.

abinci

/aˈbintʃi/

Duk abin da mutum yake ci don ya sami ƙarfi da lafiya.

abu

/aˈbuː/

Duk wani abin da ake iya gani, riƙewa ko ambatawa.

aiki

/ˈaikiː/

Ƙoƙarin da mutum yake yi don samun abin dogaro ko cimma buri.

Allah

/ʔalˈlaː/

Mahalicci wanda ya yi sammai da ƙasa da dukkan halittu; Ubangiji.

amma

/amˈmaː/

Kalmar da take nuna saɓani ko bambanci tsakanin abubuwa biyu.

ba

/baː/

Kalmar da take nuna korewa ko musun wani abu.

babba

/ˈbabba/

Abin da ya fi girma ko yawa; mai girma.

biyu

/ˈbiju/

Lamba mai zuwa bayan ɗaya; adadi biyu.

can

/tʃan/

Kalmar da take nuna wuri mai nisa daga mai magana.

ce

/tʃeː/

Kalmar tabbatarwa da take zuwa bayan suna na jinsin mace don nuna cewa haka abin yake.

ci

/tʃiː/

їсти

Класти їжу до рота, жувати її, а потім ковтати.

cikin

/tʃiˈkin/

у

Слово, що вказує, що щось знаходиться всередині або в центрі чогось.

da

/daː/

Kalmar haɗi da take haɗa kalmomi ko jimloli guda biyu.

don

/don/

Kalmar da take nuna dalili ko manufar yin wani abu.

duka

/duˈka/

Kalmar da take nuna cikakken adadin abu ba tare da ragi ba.

fara

/faˈra/

Kama farkon yin wani abu; ɗauko wani aiki.

faɗa

/faˈɗa/

Sanar da wani wani abu ta hanyar magana.

fita

/fiˈta/

Barin ciki zuwa waje.

gama

/ɡaˈma/

Kawo ƙarshen wani aiki ko abu; kammalawa.

gani

/ɡaˈniː/

Amfani da ido wajen ganin abu.

gari

/ɡaˈriː/

Wurin da mutane da yawa suke zaune tare, mai gidaje da kasuwanni.

gaya

/ɡaˈja/

Bayyana wa wani wani labari ko bayani da magana.

gida

/ɡiˈda/

Wurin da mutane suke zaune tare da iyalansu.

gobe

/goˈbe/

Ranar da take biye da yau.

hanya

/haˈnja/

Wurin da ake bi don isa wani wuri; titi ko turba.

idan

/iˈdan/

Kalmar da take gabatar da sharaɗin faruwar wani abu.

in

/in/

Kalmar da take nuna sharaɗi ko yiwuwar faruwar wani abu.

ina

/iˈnaː/

Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar wuri.

ita

/iˈta/

Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin mace.

iya

/iˈja/

Kasancewa da damar ko ƙwarewar yin wani abu.

ji

/ʒiː/

Amfani da kunne wajen jin sauti.

jiya

/ʒiˈja/

Ranar da ta gabaci yau kai tsaye.

ka

/ka/

Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na namiji da ake magana da shi.

kai

/kai/

Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na namiji da ake magana da shi.

kan

/kan/

Kalmar da take nuna cewa wani abu yana bisa ko saman wani abu.

kasuwa

/kaːˈsuwa/

Wurin da ake saye da sayar da kayayyaki.

kawo

/kaːˈwoː/

Zuwa da wani abu daga wani wuri zuwa inda mai magana yake.

ki

/ki/

Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na mace da ake magana da ita.

kira

/kiˈraː/

Amfani da murya don kawo wani ko sanar da shi.

kuma

/ˈkuma/

Kalmar da take ƙara wani abu ga abin da aka riga aka faɗa.

kuɗi

/kuˈɗiː/

Takarda ko tsaba da ake amfani da su wajen saye da sayarwa.

kyau

/kʼjau/

Halin kasancewa mai kyau ko daɗi ga ido ko zuciya.

labari

/laːˈbariː/

Bayani game da wani abu da ya faru ko yake faruwa.

lafiya

/laːfiˈja/

Halin kasancewa cikin ƙoshin jiki ba tare da ciwo ba.

lokaci

/loˈkatʃi/

Tsawon ko wani ɓangare na zamani da ake auna faruwar abubuwa.

mace

/maˈtʃe/

Baligar mutum ta jinsin da take iya haihuwa.

me

/meː/

Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar wani abu.

mu

/muː/

Wakilin suna na jam'i na mutum na farko, wato ni da wasu.

mun

/mun/

ми

Особовий займенник 1-ї особи множини, уживаний у формі завершеної дії.

mutane

/muˈtaːne/

Jama'a da yawa, wato mutum fiye da ɗaya.

mutum

/muˈtum/

Halittar Allah da take da hankali, tana magana kuma tana zaune a duniya.

na

/naː/

Kalmar da take nuna mallaka ko dangantaka tsakanin abubuwa biyu na jinsin namiji.

na (ni)

/naː/

Wakilin fa'ili na mutum na farko ɗaya a lokacin da aikin ya wuce.

namiji

/naˈmiʒi/

Baligin mutum na jinsin da ba ya haihuwa.

nan

/nan/

Kalmar da take nuna wuri da ke kusa da mai magana.

ne

/neː/

Kalmar tabbatarwa da take zuwa bayan suna na jinsin namiji don nuna cewa haka abin yake.

ni

/niː/

Wakilin suna mai zaman kansa na mai magana, wato kai da kanka.

rana

/raˈnaː/

Tsawon lokaci daga fitowar rana zuwa faɗuwarta; kwana ɗaya.

rasa

/raˈsa/

Rabuwa da wani abu da ka mallaka ko rashin samun sa.

ruwa

/ˈruwa/

Ruwaye masu tsafta da ake sha kuma ake amfani da su wajen wanke-wanke.

saboda

/saˈboda/

Kalmar da take bayyana dalilin da ya sa aka yi wani abu.

sai

/sai/

Kalmar da take nuna cewa wani abu ba zai yiwu ba sai an cika wani sharaɗi.

samu

/saˈmu/

Kaiwa ga mallakar ko cimma wani abu.

sani

/saˈniː/

Kasancewa da masaniya ko fahimta game da wani abu.

sayi

/saˈji/

Ba da kuɗi don a mallaki wani abu.

sha

/ʃaː/

Sanya ruwa ko wani abu mai ruwa a baki a haɗiye shi.

shekara

/ʃeˈkara/

Tsawon lokaci na wata goma sha biyu; shekara guda.

shi

/ʃiː/

Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin namiji.

shiga

/ʃiˈɡa/

входити

Рухатися ззовні всередину.

so

/soː/

Kasancewa da sha'awa ko marmarin samun wani abu ko yin shi.

sosai

/soˈsai/

Kalmar da take ƙarfafa ma'anar wani abu; ƙwarai da gaske.

su

/suː/

Wakilin suna na jam'i na mutum na uku, wato mutane da yawa.

suka

/suka/

вони

Займенниковий показник 3-ї особи множини в минулому часі (послідовно).

sun

/sun/

вони

Особовий займенник третьої особи множини для завершеної дії.

suna

/suˈnaː/

Kalmar da ake kiran mutum ko abu da ita.

ta

/ta/

Wakilin suna na mace ɗaya da ke nuna aikin da ya wuce.

tafi

/taˈfi/

Motsawa daga wani wuri zuwa wani wuri; bar wurin da ake ciki.

tashi

/taˈʃi/

Daga jiki daga zaune ko kwanciya zuwa tsaye.

uba

/uˈbaː/

Namijin da ya haifi mutum; mahaifi.

uwa

/uˈwaː/

Macen da ta haifi mutum; mahaifiya.

wa

/waː/

Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar mutum.

wannan

/wanˈnan/

Kalmar da take nuni ga abu ko mutum da ke kusa da mai magana.

ya

/ja/

Wakilin suna na mutum ɗaya na jinsin namiji da ke nuna aikin da ya wuce.

yadda

/ˈjadda/

Kalmar da take nuna sigar ko hanyar yin wani abu.

yana

/jaˈna/

Wakilin da ke nuna cewa mutum ɗaya na namiji yana cikin yin wani abu yanzu.

yanzu

/janˈzu/

Lokacin da ake ciki a halin yanzu, ba a baya ba ko gaba.

yaro

/jaːˈroː/

Ɗan ƙaramin mutum na namiji wanda bai kai balaga ba.

yau

/jau/

Ranar da muke ciki a wannan lokacin.

yaushe

/jauˈʃeː/

Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar lokaci.

yawa

/jaˈwaː/

Halin kasancewa da adadi mai tsoka; ba ƙaranci ba.

yi

/jiː/

Aikata ko kammala wani abu.

za

/zaː/

Kalmar da take nuna cewa aikin zai faru a lokaci mai zuwa.

zai

/zai/

Wakilin da ke nuna cewa mutum ɗaya na namiji zai yi wani abu nan gaba.

zauna

/zauˈna/

Ajiye jiki a kan wani abu maimakon tsayawa; ko rayuwa a wani wuri.

zo

/zoː/

Matsowa kusa da mai magana ko wani wuri.

zuwa

/zuˈwaː/

Kalmar da take nuna wurin da za a nufa ko iyakar wani abu.

ƙarami

/kʼaˈrami/

Abin da ba shi da girma; ƙanana.

ƙasa

/ˈkʼasaː/

Ƙasar da mutane suke zaune a kanta; ƙasa mai iyaka da gwamnati.

ɗaya

/ˈɗaja/

Lambar farko a ƙidaya; adadi guda.