Завантаження...
100 слів знайдено
ai
/ai/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.
ajo
/aˈjɔ/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë femërore.
ata
/aˈta/
Përemër vetor i vetës së tretë shumës për gjininë mashkullore ose të përzier.
atje
/aˈtje/
Në atë vend, larg folësit.
baba
/baˈba/
батько
bëj
/bəj/
робити
cili
/ˈtsili/
Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.
deri
/ˈderi/
до
dhe
/ðe/
і
di
/di/
Kam njohuri a dijeni për diçka; jam në gjendje të bëj diçka.
ditë
/ˈditə/
день
dje
/dje/
Në ditën që shkoi para së sotmes.
do
/dɔ/
Pjesëz që përdoret me lidhoren për të ndërtuar kohën e ardhme.
dorë
/ˈdɔrə/
Pjesë e trupit nga shpatulla deri te gishtat, që shërben për të kapur e punuar.
dua
/ˈdua/
Kam dëshirë a nevojë për diçka.
e
/e/
і
edhe
/ˈeðe/
Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.
emër
/ˈemər/
Fjala me të cilën thirret a njihet një njeri, send a vend.
faleminderit
/faleminˈderit/
Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.
fjalë
/ˈfjalə/
Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.
flas
/flas/
Shpreh mendimet me zë; bisedoj.
gjithashtu
/ɟiˈθaʃtu/
Në të njëjtën mënyrë; njësoj edhe; po ashtu.
gjithnjë
/ɟiθˈɲə/
завжди
gjithë
/ˈɟiθə/
Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.
gjë
/ɟə/
Send a çështje e papërcaktuar; diçka.
herë
/ˈhɛrə/
Rast a çast kur ndodh diçka; radhë e një veprimi.
i
/i/
Nyjë e përparme që përdoret me emra e mbiemra në gjininë mashkullore.
jam
/jam/
є
jap
/jap/
давати
jetë
/ˈjetə/
Gjendja e të gjallit; koha nga lindja deri në vdekje.
jo
/jɔ/
Pjesëz mohuese që shpreh kundërshtim a mospranim.
ju
/ju/
ви
ka
/ka/
Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.
kam
/kam/
Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.
keq
/kec/
Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.
kjo
/kjɔ/
Përemër dëftor femëror për një send a njeri të afërt.
kohë
/ˈkɔhə/
Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.
ku
/ku/
Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.
kur
/kur/
Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.
kurrë
/ˈkurə/
ніколи
kush
/kuʃ/
Përemër pyetës që pyet për një njeri.
ky
/ky/
Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.
këtu
/kəˈtu/
тут
këtë
/ˈkətə/
Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.
madh
/mað/
Që ka përmasa, sasi a rëndësi të mëdha; i gjerë a i fuqishëm.
marr
/mar/
Kap a mbaj diçka me dorë; e bëj timen.
mbi
/mbi/
Parafjalë që tregon vend më lart se diçka ose në sipërfaqe të saj.
me
/me/
Parafjalë që tregon shoqërim, mjet ose mënyrë.
mirë
/ˈmirə/
Që ka cilësi të mira; i pëlqyeshëm a i dobishëm.
mjaft
/mjaft/
Në sasi a masë të mjaftueshme; sa duhet.
mund
/mund/
Kam mundësi a aftësi të bëj diçka; folje modale.
më
/mə/
мене
mëngjes
/mənˈɟes/
Pjesa e parë e ditës, pas agimit; koha e hershme e ditës.
ne
/ne/
Përemër vetor i vetës së parë shumës; tregon folësin bashkë me të tjerë.
nesër
/ˈnesər/
Në ditën që vjen pas së sotmes.
nga
/ŋa/
Parafjalë që tregon prejardhje, largim a shkak; nisjen nga një vend.
njeri
/ɲeˈri/
Qenie e gjallë e arsyeshme; person.
një
/ɲə/
Numri i parë; sasia e vetme e diçkaje.
nuk
/nuk/
Pjesëz mohuese që përdoret para foljes për të mohuar veprimin.
në
/nə/
в
nënë
/ˈnənə/
Grua në raport me fëmijët që ka lindur; mëmë.
nëse
/ˈnəse/
якщо
ose
/ˈɔse/
Lidhëz veçuese që tregon zgjedhje midis dy a më shumë gjërave.
pak
/pak/
Në sasi a masë të vogël; jo shumë.
para
/paˈra/
перед
pas
/pas/
після, позаду
po
/pɔ/
Pjesëz pohuese që shpreh miratim; e kundërta e 'jo'.
por
/pɔr/
Lidhëz kundërshtore që tregon një kufizim a të kundërt.
pra
/pra/
Lidhëz përfundimore që nxjerr një përfundim; prandaj, si rrjedhim.
pse
/pse/
Ndajfolje pyetëse që pyet për shkakun a arsyen.
punë
/ˈpunə/
робота
për
/pər/
Parafjalë që tregon qëllim, shkak, dobi a caktim.
që
/cə/
що
ri
/ri/
Që ka pak kohë që ka lindur a është bërë; jo i vjetër.
rri
/ri/
Qëndroj në një vend a gjendje; nuk lëviz.
se
/se/
Lidhëz që fut një fjali të nënrenditur ose tregon shkak.
sepse
/ˈsepse/
бо
shkoj
/ʃkɔj/
йти
shoh
/ʃɔh/
Vë re a dalloj me sy; vështroj.
shtëpi
/ʃtəˈpi/
Ndërtesë ku banon një familje; banesë.
shumë
/ˈʃumə/
дуже
si
/si/
Ndajfolje pyetëse që pyet për mënyrën a gjendjen.
sot
/sɔt/
Në ditën e sotme; në ditën ku ndodhemi.
sy
/sy/
Organ i trupit me të cilin shohim.
tani
/taˈni/
Në këtë çast; në kohën e tashme.
te
/te/
Parafjalë që tregon vend afër a drejt dikujt ose diçkaje.
them
/θem/
казати
ti
/ti/
ти
tjetër
/ˈtjetər/
Që nuk është ky; i ndryshëm nga ai për të cilin flitet.
të
/tə/
щоб
u
/u/
Trajtë e shkurtër e përemrit për vetën e tretë shumës, kundrinor i zhdrejtë.
ujë
/ˈujə/
вода
unë
/ˈunə/
Përemër vetor i vetës së parë njëjës; tregon folësin.
vend
/vend/
Hapësirë a pikë ku ndodhet a vendoset diçka.
vetëm
/ˈvetəm/
Pa asnjë tjetër; i vetëmuar ose thjesht.
vij
/vij/
Afrohem drejt vendit ku ndodhet folësi; mbërrij.
vit
/vit/
рік
vogël
/ˈvɔɡəl/
Që ka përmasa a sasi të pakta; jo i madh.
çfarë
/tʃˈfarə/
Përemër pyetës që kërkon të dijë natyrën a llojin e diçkaje.
është
/ˈəʃtə/
Veta e tretë njëjës e së tashmes së foljes 'jam'; tregon ekzistencë ose gjendje.
ai
/ai/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.
ajo
/aˈjɔ/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë femërore.
ata
/aˈta/
Përemër vetor i vetës së tretë shumës për gjininë mashkullore ose të përzier.
atje
/aˈtje/
Në atë vend, larg folësit.
baba
/baˈba/
батько
Чоловік стосовно своїх дітей; батько.
bëj
/bəj/
робити
Виконувати дію або роботу; створювати щось.
cili
/ˈtsili/
Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.
deri
/ˈderi/
до
Прийменник, що вказує на кінцеву межу місця або часу.
dhe
/ðe/
і
Сурядний сполучник, що служить для поєднання слів, словосполучень або речень.
di
/di/
Kam njohuri a dijeni për diçka; jam në gjendje të bëj diçka.
ditë
/ˈditə/
день
Час від сходу до заходу сонця; одиниця часу, що дорівнює двадцяти чотирьом годинам.
dje
/dje/
Në ditën që shkoi para së sotmes.
do
/dɔ/
Pjesëz që përdoret me lidhoren për të ndërtuar kohën e ardhme.
dorë
/ˈdɔrə/
Pjesë e trupit nga shpatulla deri te gishtat, që shërben për të kapur e punuar.
dua
/ˈdua/
Kam dëshirë a nevojë për diçka.
e
/e/
і
Сурядний сполучник, що служить для поєднання слів або речень; відповідає слову «і».
edhe
/ˈeðe/
Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.
emër
/ˈemər/
Fjala me të cilën thirret a njihet një njeri, send a vend.
faleminderit
/faleminˈderit/
Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.
fjalë
/ˈfjalə/
Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.
flas
/flas/
Shpreh mendimet me zë; bisedoj.
gjithashtu
/ɟiˈθaʃtu/
Në të njëjtën mënyrë; njësoj edhe; po ashtu.
gjithnjë
/ɟiθˈɲə/
завжди
У будь-який час; безперервно; завжди.
gjithë
/ˈɟiθə/
Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.
gjë
/ɟə/
Send a çështje e papërcaktuar; diçka.
herë
/ˈhɛrə/
Rast a çast kur ndodh diçka; radhë e një veprimi.
i
/i/
Nyjë e përparme që përdoret me emra e mbiemra në gjininë mashkullore.
jam
/jam/
є
Дієслово, що виражає існування, стан або ознаку першої особи.
jap
/jap/
давати
Передаю або віддаю комусь щось; пропоную.
jetë
/ˈjetə/
Gjendja e të gjallit; koha nga lindja deri në vdekje.
jo
/jɔ/
Pjesëz mohuese që shpreh kundërshtim a mospranim.
ju
/ju/
ви
Особовий займенник другої особи множини; уживається також як форма ввічливого звертання до однієї особи.
ka
/ka/
Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.
kam
/kam/
Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.
keq
/kec/
Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.
kjo
/kjɔ/
Përemër dëftor femëror për një send a njeri të afërt.
kohë
/ˈkɔhə/
Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.
ku
/ku/
Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.
kur
/kur/
Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.
kurrë
/ˈkurə/
ніколи
У жодний час; ніколи.
kush
/kuʃ/
Përemër pyetës që pyet për një njeri.
ky
/ky/
Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.
këtu
/kəˈtu/
тут
У цьому місці, біля мовця.
këtë
/ˈkətə/
Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.
madh
/mað/
Që ka përmasa, sasi a rëndësi të mëdha; i gjerë a i fuqishëm.
marr
/mar/
Kap a mbaj diçka me dorë; e bëj timen.
mbi
/mbi/
Parafjalë që tregon vend më lart se diçka ose në sipërfaqe të saj.
me
/me/
Parafjalë që tregon shoqërim, mjet ose mënyrë.
mirë
/ˈmirə/
Që ka cilësi të mira; i pëlqyeshëm a i dobishëm.
mjaft
/mjaft/
Në sasi a masë të mjaftueshme; sa duhet.
mund
/mund/
Kam mundësi a aftësi të bëj diçka; folje modale.
më
/mə/
мене
Коротка форма особового займенника першої особи, у формі додатка.
mëngjes
/mənˈɟes/
Pjesa e parë e ditës, pas agimit; koha e hershme e ditës.
ne
/ne/
Përemër vetor i vetës së parë shumës; tregon folësin bashkë me të tjerë.
nesër
/ˈnesər/
Në ditën që vjen pas së sotmes.
nga
/ŋa/
Parafjalë që tregon prejardhje, largim a shkak; nisjen nga një vend.
njeri
/ɲeˈri/
Qenie e gjallë e arsyeshme; person.
një
/ɲə/
Numri i parë; sasia e vetme e diçkaje.
nuk
/nuk/
Pjesëz mohuese që përdoret para foljes për të mohuar veprimin.
në
/nə/
в
Прийменник, що вказує на місце, час або стан, у якому перебуває або куди входить щось; усередині або на якомусь місці.
nënë
/ˈnənə/
Grua në raport me fëmijët që ka lindur; mëmë.
nëse
/ˈnəse/
якщо
Підрядний умовний сполучник, що виражає умову.
ose
/ˈɔse/
Lidhëz veçuese që tregon zgjedhje midis dy a më shumë gjërave.
pak
/pak/
Në sasi a masë të vogël; jo shumë.
para
/paˈra/
перед
Прийменник, що означає місце або час перед чимось.
pas
/pas/
після, позаду
Прийменник, що позначає місце або час, який настає пізніше або знаходиться позаду чогось.
po
/pɔ/
Pjesëz pohuese që shpreh miratim; e kundërta e 'jo'.
por
/pɔr/
Lidhëz kundërshtore që tregon një kufizim a të kundërt.
pra
/pra/
Lidhëz përfundimore që nxjerr një përfundim; prandaj, si rrjedhim.
pse
/pse/
Ndajfolje pyetëse që pyet për shkakun a arsyen.
punë
/ˈpunə/
робота
Діяльність, що виконується, щоб щось виробити або заробити на життя.
për
/pər/
Parafjalë që tregon qëllim, shkak, dobi a caktim.
që
/cə/
що
Підрядний сполучник, що з'єднує підрядне речення з головним.
ri
/ri/
Që ka pak kohë që ka lindur a është bërë; jo i vjetër.
rri
/ri/
Qëndroj në një vend a gjendje; nuk lëviz.
se
/se/
Lidhëz që fut një fjali të nënrenditur ose tregon shkak.
sepse
/ˈsepse/
бо
Причиновий сполучник, що вказує на причину або підставу чогось.
shkoj
/ʃkɔj/
йти
Рушати в напрямку до якогось місця; переміщатися з одного місця в інше.
shoh
/ʃɔh/
Vë re a dalloj me sy; vështroj.
shtëpi
/ʃtəˈpi/
Ndërtesë ku banon një familje; banesë.
shumë
/ˈʃumə/
дуже
Прислівник кількості, що означає велику міру; у високому ступені.
si
/si/
Ndajfolje pyetëse që pyet për mënyrën a gjendjen.
sot
/sɔt/
Në ditën e sotme; në ditën ku ndodhemi.
sy
/sy/
Organ i trupit me të cilin shohim.
tani
/taˈni/
Në këtë çast; në kohën e tashme.
te
/te/
Parafjalë që tregon vend afër a drejt dikujt ose diçkaje.
them
/θem/
казати
Висловлювати словами думку чи звістку; говорити щось.
ti
/ti/
ти
Особовий займенник другої особи однини; вказує на співрозмовника.
tjetër
/ˈtjetər/
Që nuk është ky; i ndryshëm nga ai për të cilin flitet.
të
/tə/
щоб
Частка, що вживається перед дієсловом у формі кон’юнктива або перед інфінітивом.
u
/u/
Trajtë e shkurtër e përemrit për vetën e tretë shumës, kundrinor i zhdrejtë.
ujë
/ˈujə/
вода
Безбарвна й безсмачна рідина, яку п’ють і якою наповнені моря та річки.
unë
/ˈunə/
Përemër vetor i vetës së parë njëjës; tregon folësin.
vend
/vend/
Hapësirë a pikë ku ndodhet a vendoset diçka.
vetëm
/ˈvetəm/
Pa asnjë tjetër; i vetëmuar ose thjesht.
vij
/vij/
Afrohem drejt vendit ku ndodhet folësi; mbërrij.
vit
/vit/
рік
Одиниця часу, що дорівнює дванадцяти місяцям.
vogël
/ˈvɔɡəl/
Që ka përmasa a sasi të pakta; jo i madh.
çfarë
/tʃˈfarə/
Përemër pyetës që kërkon të dijë natyrën a llojin e diçkaje.
është
/ˈəʃtə/
Veta e tretë njëjës e së tashmes së foljes 'jam'; tregon ekzistencë ose gjendje.