1
danh từ[C]
Phần dưới mặt đất của cây, giúp neo giữ cây và hấp thụ nước cùng chất dinh dưỡng; rễ.
'wortel
Từ nguyên
Từ tiếng Hà Lan wortel, từ tiếng Hà Lan trung đại wortel, rốt cuộc từ một từ Germanic nghĩa là “rễ”.
Ví dụ
Die wortel van die boom is diep in die grond.
Die 'wortel van die 'boom is 'diep in die 'grond.
Rễ của cây ăn sâu trong lòng đất.
Die wortel het onder die plaveisel ingegroei.
Die 'wortel het onder die pla'veisel 'ingegroei.
Rễ đã mọc luồn vào dưới lớp lát nền.
Kết hợp từ
Tạo bởi AI