1
danh từ[U]
Cảm giác tự ý thức, xấu hổ hoặc lúng túng.
/ɪmˈbærəsmənt/
Phát âm
Từ nguyên
From embarrass + -ment; embarrass ultimately from French embarrasser, from Spanish embarazar, originally meaning “to obstruct or impede.”
Ví dụ
She blushed with embarrassment after forgetting his name.
/ʃi blʌʃt wɪð ɪmˈbærəsmənt ˈæftər fərˈɡɛtɪŋ hɪz neɪm/
Cô ấy đỏ mặt vì xấu hổ sau khi quên tên anh ấy.
To my embarrassment, everyone heard the mistake.
/tu maɪ ɪmˈbærəsmənt ˈɛvriˌwʌn hɝd ðə mɪˈsteɪk/
Thật khiến tôi lúng túng, mọi người đều nghe thấy lỗi đó.
Từ trái nghĩa
Kết hợp từ
Tạo bởi AI