Đang tải...
Tìm thấy 100 từ
а
/a/
Спротивен сврзник со кој се спротивставуваат две мисли.
ако
/ˈakɔ/
Условен сврзник со кој се воведува услов.
ама
/ˈama/
Спротивен сврзник со разговорен призвук; означува меѓутоа.
без
/bɛz/
Предлог што означува отсуство или недостиг на нешто.
веќе
/ˈvɛcɛ/
Прилог за време што означува дека нешто се случило до овој момент.
вие
/ˈviɛ/
Лична заменка за второ лице множина или учтиво обраќање.
во
/vɔ/
Предлог што означува место или време во нешто.
вода
/ˈvɔda/
Проѕирна течност без боја и мирис неопходна за живот.
време
/ˈvrɛmɛ/
Траење на настаните мерено во часови, денови и години; исто и временски услови.
ги
/gi/
chúng
го
/gɔ/
Кратка форма на личната заменка за директен предмет во машки род еднина.
година
/ˈɡɔdina/
Временска единица од дванаесет месеци.
голем
/ˈgɔlɛm/
Придавка што означува голема големина, обем или значење.
голема
/ˈgɔlɛma/
Женски род на придавката голем; означува голема големина или важност.
град
/grad/
Големо населено место со многу жители и згради.
да
/da/
Честичка со која се гради дел или сврзник за изразување намера, желба или цел.
дека
/ˈdɛka/
Сврзник со кој се воведува зависна изјавна реченица.
ден
/dɛn/
Дел од деноноќието кога има светлина; временска единица од дваесет и четири часа.
деца
/ˈdɛt͡sa/
Множина од дете; млади луѓе или синови и ќерки.
добар
/ˈdɔbar/
Придавка што означува позитивно својство, квалитет или карактер.
добро
/ˈdɔbrɔ/
Прилог што означува на добар начин, задоволително.
дома
/ˈdɔma/
Прилог за место што означува во својот дом или кон дома.
дојде
/ˈdɔjdɛ/
Трето лице еднина минато определено од дојде; означува пристигнување.
друг
/druɡ/
Придавка што означува различен, не ист или дополнителен.
е
/ɛ/
Трето лице еднина сегашно време од глаголот сум; означува постоење или својство.
еден
/ˈɛdɛn/
Основен број; означува количина еден во машки род.
живот
/ˈʒivɔt/
Постоење на живо суштество; начин на кој човек живее.
за
/za/
Предлог што означува цел, намена или тема.
збор
/zbɔr/
Најмала самостојна единица на говорот со значење.
здраво
/ˈzdravɔ/
Поздрав при среќавање или разделба, разговорен.
знам
/znam/
Прво лице еднина сегашно од знам; означува да имам знаење или сознание.
и
/i/
Сврзник со кој се поврзуваат зборови или реченици со исто значење.
или
/ˈili/
Разделен сврзник со кој се дава избор меѓу можности.
им
/im/
Кратка дативна множинска форма на личната заменка тие; означува кому.
има
/ˈima/
Трето лице еднина од глаголот има; означува поседување или постоење.
каде
/ˈkadɛ/
Прашален прилог со кој се прашува за место.
кажам
/ˈkaʒam/
Прво лице еднина сегашно свршено од кажам; означува да соопштам зборови.
како
/ˈkakɔ/
Прашален прилог со кој се прашува за начин.
кај
/kaj/
Предлог што означува место или насока кон некого.
кога
/ˈkɔga/
Прашален прилог со кој се прашува за време.
кој
/kɔj/
Прашална заменка со која се прашува за лице во машки род.
куќа
/ˈkuca/
Градба во која живеат луѓе; дом.
лош
/lɔʃ/
Придавка што означува негативно својство, слаб квалитет или зол карактер.
малку
/ˈmalku/
Прилог за количина што означува мала мера или број.
ме
/mɛ/
tôi
мене
/ˈmɛnɛ/
Долга форма на личната заменка јас за косите падежи.
место
/ˈmɛstɔ/
Точка во просторот; локација или простор што нешто го зафаќа.
многу
/ˈmnɔgu/
Прилог за количина или степен; означува голем број или мера.
може
/ˈmɔʒɛ/
Трето лице еднина од глаголот може; означува можност или дозвола.
мора
/ˈmɔra/
Безлична форма што означува неопходност или обврска.
а
/a/
Спротивен сврзник со кој се спротивставуваат две мисли.
ако
/ˈakɔ/
Условен сврзник со кој се воведува услов.
ама
/ˈama/
Спротивен сврзник со разговорен призвук; означува меѓутоа.
без
/bɛz/
Предлог што означува отсуство или недостиг на нешто.
веќе
/ˈvɛcɛ/
Прилог за време што означува дека нешто се случило до овој момент.
вие
/ˈviɛ/
Лична заменка за второ лице множина или учтиво обраќање.
во
/vɔ/
Предлог што означува место или време во нешто.
вода
/ˈvɔda/
Проѕирна течност без боја и мирис неопходна за живот.
време
/ˈvrɛmɛ/
Траење на настаните мерено во часови, денови и години; исто и временски услови.
ги
/gi/
chúng
Dạng ngắn của đại từ nhân xưng ở tân ngữ trực tiếp số nhiều.
го
/gɔ/
Кратка форма на личната заменка за директен предмет во машки род еднина.
година
/ˈɡɔdina/
Временска единица од дванаесет месеци.
голем
/ˈgɔlɛm/
Придавка што означува голема големина, обем или значење.
голема
/ˈgɔlɛma/
Женски род на придавката голем; означува голема големина или важност.
град
/grad/
Големо населено место со многу жители и згради.
да
/da/
Честичка со која се гради дел или сврзник за изразување намера, желба или цел.
дека
/ˈdɛka/
Сврзник со кој се воведува зависна изјавна реченица.
ден
/dɛn/
Дел од деноноќието кога има светлина; временска единица од дваесет и четири часа.
деца
/ˈdɛt͡sa/
Множина од дете; млади луѓе или синови и ќерки.
добар
/ˈdɔbar/
Придавка што означува позитивно својство, квалитет или карактер.
добро
/ˈdɔbrɔ/
Прилог што означува на добар начин, задоволително.
дома
/ˈdɔma/
Прилог за место што означува во својот дом или кон дома.
дојде
/ˈdɔjdɛ/
Трето лице еднина минато определено од дојде; означува пристигнување.
друг
/druɡ/
Придавка што означува различен, не ист или дополнителен.
е
/ɛ/
Трето лице еднина сегашно време од глаголот сум; означува постоење или својство.
еден
/ˈɛdɛn/
Основен број; означува количина еден во машки род.
живот
/ˈʒivɔt/
Постоење на живо суштество; начин на кој човек живее.
за
/za/
Предлог што означува цел, намена или тема.
збор
/zbɔr/
Најмала самостојна единица на говорот со значење.
здраво
/ˈzdravɔ/
Поздрав при среќавање или разделба, разговорен.
знам
/znam/
Прво лице еднина сегашно од знам; означува да имам знаење или сознание.
и
/i/
Сврзник со кој се поврзуваат зборови или реченици со исто значење.
или
/ˈili/
Разделен сврзник со кој се дава избор меѓу можности.
им
/im/
Кратка дативна множинска форма на личната заменка тие; означува кому.
има
/ˈima/
Трето лице еднина од глаголот има; означува поседување или постоење.
каде
/ˈkadɛ/
Прашален прилог со кој се прашува за место.
кажам
/ˈkaʒam/
Прво лице еднина сегашно свршено од кажам; означува да соопштам зборови.
како
/ˈkakɔ/
Прашален прилог со кој се прашува за начин.
кај
/kaj/
Предлог што означува место или насока кон некого.
кога
/ˈkɔga/
Прашален прилог со кој се прашува за време.
кој
/kɔj/
Прашална заменка со која се прашува за лице во машки род.
куќа
/ˈkuca/
Градба во која живеат луѓе; дом.
лош
/lɔʃ/
Придавка што означува негативно својство, слаб квалитет или зол карактер.
малку
/ˈmalku/
Прилог за количина што означува мала мера или број.
ме
/mɛ/
tôi
Dạng ngắn của đại từ nhân xưng ngôi thứ nhất “tôi” làm tân ngữ trực tiếp.
мене
/ˈmɛnɛ/
Долга форма на личната заменка јас за косите падежи.
место
/ˈmɛstɔ/
Точка во просторот; локација или простор што нешто го зафаќа.
многу
/ˈmnɔgu/
Прилог за количина или степен; означува голем број или мера.
може
/ˈmɔʒɛ/
Трето лице еднина од глаголот може; означува можност или дозвола.
мора
/ˈmɔra/
Безлична форма што означува неопходност или обврска.