1
动词[I]
睡眠;一种自然的休息状态,此时眼睛闭着,意识减弱。
sláap
词源
源自荷兰语 slaap,与表示睡眠的日耳曼语动词有关。
例句
Die baba slaap in die wiegie.
Die bába sláap in die wíegie.
宝宝睡在摇篮里。
Ek slaap gewoonlik agt uur per nag.
Ék sláap gewóonlik ágt úur per nág.
我通常每晚睡八个小时。
搭配
gaan slaap
lekker slaap
diep slaap
vas slaap
AI 生成