1
名词[U]
一种轻微生气或感到烦躁的感觉
/əˈnɔɪəns/
发音
词源
From annoy + -ance; annoy comes from Old French anoier, ultimately from Latin in odio, meaning “in hatred” or “hateful.”
例句
Her constant humming was a minor annoyance during the exam.
/hɝ ˈkɑnstənt ˈhʌmɪŋ wəz ə ˈmaɪnɚ əˈnɔɪəns ˈdʊrɪŋ ði ɪɡˈzæm/
她不断的哼唱在考试期间只是一个小小的烦扰。
To my annoyance, the train was delayed again.
/tu maɪ əˈnɔɪəns ðə treɪn wəz dɪˈleɪd əˈɡɛn/
令我恼火的是,火车又晚点了。
搭配
AI 生成