1
名词[C]
脸上的开口,人或动物通过它进食、呼吸和发声;口腔。
/maʊθ/
发音
词源
From Old English mūþ, of Germanic origin; related to German Mund and Dutch mond.
例句
She covered her mouth while coughing.
/ʃi ˈkʌvərd hər maʊθ waɪl ˈkɔːfɪŋ/
她咳嗽时捂住了嘴。
Open your mouth and say ah.
/ˈoʊpən jʊr maʊθ ænd seɪ ɑː/
张开嘴,说“啊”。
搭配
AI 生成