浏览寮文词汇

ກັບ

/káp/

ຄຳບຸບພະບົດ ໝາຍເຖິງ ພ້ອມກັບ ຫຼື ຮ່ວມກັບ

ກິນ

/kìn/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເອົາອາຫານ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມເຂົ້າປາກແລ້ວກືນລົງ

ກໍ

/kɔ̑ː/

ຄຳເຊື່ອມ ໃຊ້ບອກຄວາມສືບເນື່ອງ ຫຼື ຄວາມຄ້າຍຄືກັນ, ໝາຍວ່າ ກໍ່ ຫຼື ດ້ວຍ

ຂອບໃຈ

/kʰɔ̀ːp tɕàj/

ຄຳສະແດງຄວາມຮູ້ບຸນຄຸນ ຫຼື ຄວາມຂອບໃຈຕໍ່ຄົນອື່ນ

ຂາຍ

/kʰǎːj/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເອົາສິນຄ້າແລກປ່ຽນເປັນເງິນ

ຂ້ອຍ

/kʰɔ̏ːj/

ຄຳສັບພະນາມທີ່ຜູ້ເວົ້າໃຊ້ເອີ້ນຕົນເອງ, ໝາຍເຖິງຕົວຜູ້ເວົ້າ

ຄອບຄົວ

/kʰɔ̂ːp kʰúə/

ກຸ່ມຄົນທີ່ຢູ່ຮ່ວມກັນ ມີຄວາມສຳພັນທາງເລືອດ ຫຼື ການແຕ່ງດອງ

ຄິດ

/kʰīt/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການໃຊ້ສະໝອງໄຕ່ຕອງ ຫຼື ຄຳນຶງເຖິງສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ຄື

/kʰɯ́ː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງ ຄ້າຍຄືກັນ ຫຼື ເໝືອນກັນກັບ

ຄົນ

/kʰón/

ມະນຸດ, ສິ່ງທີ່ມີຊີວິດທີ່ຮູ້ຄິດ ຮູ້ເວົ້າ ແລະ ດຳລົງຊີວິດເປັນສັງຄົມ

ຈະ

/tɕáʔ/

ຄຳຊ່ວຍກຳມະ ບອກເຫດການທີ່ຍັງບໍ່ທັນເກີດ ຫຼື ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ

ຊື້

/sɯ̂ː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເອົາເງິນໄປແລກປ່ຽນເອົາສິນຄ້າ ຫຼື ບໍລິການ

ຊ້າ

/sâː/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ໃຊ້ເວລາຫຼາຍ ຫຼື ບໍ່ຮີບຮ້ອນ, ຊ້າໆ

ດີ

/dìː/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ມີຄຸນນະພາບ ຫຼື ຄຸນສົມບັດເໝາະສົມ ໜ້າພໍໃຈ

ຕອນ

/tɔ̀ːn/

ຄຳບອກໄລຍະ ຫຼື ຊ່ວງເວລາ, ໝາຍວ່າ ຕອນ ຫຼື ຊ່ວງ

ຕະຫຼາດ

/táʔ làːt/

ບ່ອນທີ່ຄົນມາຊື້ຂາຍແລກປ່ຽນສິນຄ້າ ແລະ ອາຫານ

ຕື່ນ

/tɯ̑ːn/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງ ຄືນສະຕິຈາກການນອນຫຼັບ, ຕື່ນນອນ

ຕ້ອງ

/tɔ̂ŋ/

ຄຳຊ່ວຍກຳມະ ບອກຄວາມຈຳເປັນ ຫຼື ໜ້າທີ່, ໝາຍວ່າ ຕ້ອງໄດ້

ຖ້າ

/tʰâː/

ຄຳສັນທານ ໃຊ້ບອກເງື່ອນໄຂ, ໝາຍວ່າ ໃນກໍລະນີທີ່

ນອນ

/nɔ́ːn/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເອນຕົວລົງພັກຜ່ອນ ຫຼື ຫຼັບ

ນັ້ນ

/nân/

ຄຳຊີ້ສະເພາະ ໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ຢູ່ໄກຈາກຜູ້ເວົ້າ

ນີ້

/nîː/

ຄຳຊີ້ສະເພາະ ໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ຢູ່ໃກ້ຜູ້ເວົ້າ

ນ້ອຍ

/nɔ̑ːj/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ມີຂະໜາດ ຫຼື ຈຳນວນໜ້ອຍ ບໍ່ຫຼາຍ

ນ້ຳ

/nâm/

ຂອງແຫຼວໃສ ບໍ່ມີສີ ບໍ່ມີກິ່ນ ໃຊ້ດື່ມ ແລະ ຈຳເປັນຕໍ່ຊີວິດ

ບ່ອນ

/bɔ̄ːn/

ຄຳບອກສະຖານທີ່ ຫຼື ຕຳແໜ່ງ, ໝາຍວ່າ ບ່ອນ ຫຼື ທີ່

ບ້ານ

/bâːn/

ບ່ອນທີ່ຄົນເຮົາຢູ່ອາໄສ; ຍັງໝາຍເຖິງໝູ່ບ້ານ ຫຼື ຖິ່ນຖານທ້ອງຖິ່ນ

ບໍ່

/bɔ̄ː/

ຄຳປະຕິເສດ, ໃຊ້ວາງໜ້າຄຳກຳມະ ຫຼື ຄຳຄຸນນາມ ເພື່ອບອກຄວາມບໍ່ແມ່ນ

ປະເທດ

/páʔ tʰêːt/

ດິນແດນທີ່ມີເຂດແດນ ປະຊາຊົນ ແລະ ການປົກຄອງເປັນຂອງຕົນ

ປີ

/pìː/

ໜ່ວຍນັບເວລາ ໜຶ່ງປີ ເທົ່າກັບສິບສອງເດືອນ

ພວກເຮົາ

/pʰûək háo/

ຄຳສັບພະນາມ ໝາຍເຖິງ ຕົວຜູ້ເວົ້າ ແລະ ຄົນອື່ນຮ່ວມກຸ່ມ, ໝາຍວ່າ ພວກເຮົາ

ພາສາ

/pʰáː sǎː/

ລະບົບສຽງ ຄຳ ແລະ ໄວຍາກອນທີ່ຄົນໃຊ້ສື່ສານກັນ

ພໍ່

/pʰɔ̄ː/

ຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກ, ຫົວໜ້າຄອບຄົວຝ່າຍຊາຍ

ຟັງ

/fáŋ/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການໃຊ້ຫູຮັບຟັງສຽງ ຫຼື ຄຳເວົ້າ

ມາ

/máː/

ຄຳກຳມະທີ່ໝາຍເຖິງການເຄື່ອນຍ້າຍເຂົ້າມາຫາຜູ້ເວົ້າ ຫຼື ບ່ອນທີ່ກ່າວເຖິງ

ມີ

/míː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເປັນເຈົ້າຂອງ ຫຼື ການມີຢູ່ຂອງສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ມື້

/mɯ̂ː/

ໜ່ວຍນັບເວລາ ໜຶ່ງມື້, ໄລຍະເວລາຈາກເຊົ້າຮອດຄ່ຳ

ຢາກ

/jȁːk/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການມີຄວາມຕ້ອງການ ຫຼື ຄວາມປາຖະໜາຢາກໄດ້

ຢູ່

/jūː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການດຳລົງຢູ່ ຫຼື ພັກອາໄສຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ

ລາວ

/láːw/

ຄຳສັບພະນາມບຸລຸດທີສາມ ໝາຍເຖິງ ເຂົາ, ຜູ້ຊາຍ ຫຼື ຜູ້ຍິງກໍ່ໄດ້

ລົດ

/lōt/

ພາຫະນະທີ່ໃຊ້ເດີນທາງ ມີລໍ້ ແລ່ນໄປໄດ້ ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງຈັກ

ວັນ

/wán/

ໄລຍະເວລາໜຶ່ງມື້ ຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າຮອດຄ່ຳ, ໜ່ວຍນັບເວລາ

ວຽກ

/wîək/

ໜ້າທີ່ ຫຼື ກິດຈະກຳທີ່ຕ້ອງເຮັດ ໂດຍສະເພາະການທຳງານຫາລ້ຽງຊີບ

ວ່າ

/wāː/

ຄຳສັນທານ ໃຊ້ນຳໜ້າຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກກ່າວ ຫຼື ຖືກຄິດ

ສະບາຍດີ

/sáʔ bàːj dìː/

ຄຳທັກທາຍ ໃຊ້ເມື່ອພົບກັນ ຫຼື ຖາມສາລະທຸກ; ຍັງໝາຍວ່າ ສະບາຍດີ ຢູ່ດີ

ຫຍັງ

/ɲǎŋ/

ຄຳຖາມ ໃຊ້ຖາມເຖິງສິ່ງຂອງ ຫຼື ເລື່ອງລາວ, ໝາຍວ່າ ອັນໃດ

ຫຍັງກໍ່ຕາມ

/ɲǎŋ kɔ̑ː tàːm/

ຄຳລວມ ໝາຍເຖິງ ສິ່ງໃດກໍ່ໄດ້ ບໍ່ຈຳກັດ

ຫຍ້າ

/ɲâː/

ພືດຊະນິດໜຶ່ງ ໃບຍາວແຄບ ຂຶ້ນຕາມພື້ນດິນ ເປັນອາຫານຂອງສັດ

ຫິວ

/hǐw/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງ ຄວາມຮູ້ສຶກຢາກກິນ ຍ້ອນທ້ອງເປົ່າ

ຫຼັງ

/lǎŋ/

ຄຳບອກເວລາ ຫຼື ຕຳແໜ່ງ, ໝາຍວ່າ ພາຍຫຼັງ ຫຼື ຂ້າງຫຼັງ

ຫຼາຍ

/lǎːj/

ຄຳບອກປະລິມານ ໝາຍເຖິງ ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ຫຼື ໃນລະດັບສູງ