浏览马其顿文词汇

а

/a/

Спротивен сврзник со кој се спротивставуваат две мисли.

ако

/ˈakɔ/

Условен сврзник со кој се воведува услов.

ама

/ˈama/

Спротивен сврзник со разговорен призвук; означува меѓутоа.

без

/bɛz/

Предлог што означува отсуство или недостиг на нешто.

веќе

/ˈvɛcɛ/

Прилог за време што означува дека нешто се случило до овој момент.

вие

/ˈviɛ/

Лична заменка за второ лице множина или учтиво обраќање.

во

/vɔ/

Предлог што означува место или време во нешто.

вода

/ˈvɔda/

Проѕирна течност без боја и мирис неопходна за живот.

време

/ˈvrɛmɛ/

Траење на настаните мерено во часови, денови и години; исто и временски услови.

ги

/gi/

Кратка форма на личната заменка за директен предмет во множина.

го

/gɔ/

Кратка форма на личната заменка за директен предмет во машки род еднина.

година

/ˈɡɔdina/

Временска единица од дванаесет месеци.

голем

/ˈgɔlɛm/

Придавка што означува голема големина, обем или значење.

голема

/ˈgɔlɛma/

Женски род на придавката голем; означува голема големина или важност.

град

/grad/

Големо населено место со многу жители и згради.

да

/da/

Честичка со која се гради дел или сврзник за изразување намера, желба или цел.

дека

/ˈdɛka/

Сврзник со кој се воведува зависна изјавна реченица.

ден

/dɛn/

Дел од деноноќието кога има светлина; временска единица од дваесет и четири часа.

деца

/ˈdɛt͡sa/

Множина од дете; млади луѓе или синови и ќерки.

добар

/ˈdɔbar/

Придавка што означува позитивно својство, квалитет или карактер.

добро

/ˈdɔbrɔ/

Прилог што означува на добар начин, задоволително.

дома

/ˈdɔma/

Прилог за место што означува во својот дом или кон дома.

дојде

/ˈdɔjdɛ/

Трето лице еднина минато определено од дојде; означува пристигнување.

друг

/druɡ/

Придавка што означува различен, не ист или дополнителен.

е

/ɛ/

Трето лице еднина сегашно време од глаголот сум; означува постоење или својство.

еден

/ˈɛdɛn/

Основен број; означува количина еден во машки род.

живот

/ˈʒivɔt/

Постоење на живо суштество; начин на кој човек живее.

за

/za/

Предлог што означува цел, намена или тема.

збор

/zbɔr/

Најмала самостојна единица на говорот со значење.

здраво

/ˈzdravɔ/

Поздрав при среќавање или разделба, разговорен.

знам

/znam/

Прво лице еднина сегашно од знам; означува да имам знаење или сознание.

и

/i/

Сврзник со кој се поврзуваат зборови или реченици со исто значење.

или

/ˈili/

Разделен сврзник со кој се дава избор меѓу можности.

им

/im/

Кратка дативна множинска форма на личната заменка тие; означува кому.

има

/ˈima/

Трето лице еднина од глаголот има; означува поседување или постоење.

каде

/ˈkadɛ/

Прашален прилог со кој се прашува за место.

кажам

/ˈkaʒam/

Прво лице еднина сегашно свршено од кажам; означува да соопштам зборови.

како

/ˈkakɔ/

Прашален прилог со кој се прашува за начин.

кај

/kaj/

Предлог што означува место или насока кон некого.

кога

/ˈkɔga/

Прашален прилог со кој се прашува за време.

кој

/kɔj/

Прашална заменка со која се прашува за лице во машки род.

куќа

/ˈkuca/

Градба во која живеат луѓе; дом.

лош

/lɔʃ/

Придавка што означува негативно својство, слаб квалитет или зол карактер.

малку

/ˈmalku/

Прилог за количина што означува мала мера или број.

ме

/mɛ/

Кратка форма на личната заменка јас за директен предмет.

мене

/ˈmɛnɛ/

Долга форма на личната заменка јас за косите падежи.

место

/ˈmɛstɔ/

Точка во просторот; локација или простор што нешто го зафаќа.

многу

/ˈmnɔgu/

Прилог за количина или степен; означува голем број или мера.

може

/ˈmɔʒɛ/

Трето лице еднина од глаголот може; означува можност или дозвола.

мора

/ˈmɔra/

Безлична форма што означува неопходност или обврска.