1
名詞[U]
一種略微生氣或感到煩躁的感覺
/əˈnɔɪəns/
發音
詞源
From annoy + -ance; annoy comes from Old French anoier, ultimately from Latin in odio, meaning “in hatred” or “hateful.”
例句
Her constant humming was a minor annoyance during the exam.
/hɝ ˈkɑnstənt ˈhʌmɪŋ wəz ə ˈmaɪnɚ əˈnɔɪəns ˈdʊrɪŋ ði ɪɡˈzæm/
她不停地哼唱在考試期間只是個小小的煩擾。
To my annoyance, the train was delayed again.
/tu maɪ əˈnɔɪəns ðə treɪn wəz dɪˈleɪd əˈɡɛn/
令我惱火的是,火車又晚點了。
搭配
AI 生成